บทที่ 175 สานฝัน

“อ้ะ อู้ยย อ่า พะ พี่เมฆขามันเจ็บค่ะ อ่า อู้วว์..” นวพรบอกเขาเสียงแหบแห้งเกร็งตัวมองเขาขยับโยกงูกยักษ์เข้าออกกลีบสาวของเธอแล้วเม้มปากแน่นข่มความเจ็บ นี่มันเข้าไปยังไม่ถึงครึ่งตัวเลยเธอต้องฉีกขาดแน่

“ที่รักอย่าเกร็งครับ เดี๋ยวมันก็ไม่เจ็บแล้ว หื้มม..” ร่างใหญ่โน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากนุ่มดูดึงลิ้นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ