บทที่ 62 คิดถึงลูก

“คุณจุลอย่ามานะ” วีรินทร์รีบห้ามพ่อของลูกที่ทำท่าจะลูกมาดูลูกใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขิน

“เอ่อ,ครับ” นวพรรษก็ลืมตัวเขาคิดว่าวีรินทร์เป็นเมียเป็นแม่ของลูกจึงอยากเห็นลูกกินนมใกล้ๆเขาไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเลยจริงๆให้ตายสิพอเห็นหน้าแม่ของลูกเขาก็นั่งลงที่เดิมและวันนี้คงต้องปล่อยไปก่อนยังไงเขาก็ต้...