บทที่ 20 เสียงที่คุ้นเคย

หมอพุฒิพงษ์ เงยหน้าไปมองหมายเลขข้างประตูห้องอีกครั้งว่าไม่ผิดแน่ จนเขาเริ่มนึกหน้าผู้ชายคนนี้ออก

"สวัสดีครับ พอดีผมกับน้องๆ พยาบาลไปตลาดกันมา เลยซื้อขนมมาฝากหมอปรางด้วยน่ะครับ ขอโทษที่รบกวนครับ" หมอพุฒิเอ่ยอย่างสุภาพ รีบอธิบายที่ไปที่มา เพราะคนตรงหน้าที่เปิดประตูออกมาส่งสายตาไม่เป็นมิตรมาให้ หมอพุฒิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ