บทที่ 1 One night stand, It more than one
สถานบันเทิงสุดหรู
ย่านใจกลางเมืองหลวง เมื่อเอ่ยถึงละแวกนี้ไม่ว่าจะด้วยตึกรามบ้านช่อง อาคารสำนักงาน ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า ลำพังคนหาเช้ากินค่ำแบบเธอแทบจะไม่อยากย่างกรายผ่านเข้ามาแถวนี้โดยไม่จำเป็นเด็ดขาด แม้กระทั่งร้านค้าหาบเร่แผงลอยริมถนนแถวนี้ก็ยังราคาแพงสำหรับเธอ เพียง หรือ เพียงใจ สิริศร ถ้าไม่มีความจำเป็นลำพังพนักงานออฟฟิศกินเงินเดือนหลักหมื่นปลายๆ เธอขอไม่มาแถวนี้จะดีกว่า
ยิ่งสถานบันเทิงยามค่ำคืนแห่งนี้ ที่เธอต้องย่างกรายเข้ามา ร่างบางระหงในชุดเดรสสั้นสีดำถูกตัดเย็บอย่างดีขนาดเข้ารูปส่งให้เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งที่ควรจะมีอย่างสวยงามเข้าชุดกับรองเท้าส้นสูงสายรัดข้อเท้าสีดำ เธอพยายามสอดส่ายสายตามองหา นที แฟนหนุ่มของเธอ เมื่อชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโซน VIP มองเห็นสาวที่เข้ามาใหม่ เขารีบลุกขึ้นชูมือเพื่อเป็นสัญญาณให้เธอมองเห็นชัดเจน
“เฮ้ย สวยชะมัด ไอ้ที”
“เออ”
นทีตอบพลางมองร่างระหงในชุดสีดำขัดกับผิวขาวนวล ในแววตาของนทีมีรอยหมองเศร้าเจืออยู่เพียงครู่เดียว พลันชายหนุ่มก็ปรับสายตาให้ยิ้มแย้มต้อนรับผู้มาใหม่
“หิวไหม เพียง กินอะไรมาหรือยัง”
“เรียบร้อยแล้ว” เพียงพยักหน้าตอบ
นทีแนะนำเพื่อนที่นั่งอยู่ให้เพียงใจรู้จัก เธอยิ้มน้อยๆ พร้อมกล่าวคำทักทาย ใครเป็นใครเธอก็ยังงงๆ ด้วยแสงสลัวที่มองเห็นหน้าชัดบ้างไม่ชัดบ้าง ก่อนเขาจะสั่งเครื่องดื่มสีสวยมาให้เธอ
อีกมุมหนึ่งด้านบนชั้นสองของผับหรูแห่งนี้ที่กรุผนังกระจกทึบสีดำบดบังสายตาจากภายนอกได้อย่างดี ชายหนุ่มยืนถือแก้วเหล้าสีอำพันมองดูบรรดาลูกค้าชายหญิงที่ต่างพากันออกลวดลายเต้นรำดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน แต่สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับหญิงสาวชุดดำผิวขาวที่แต่งหน้าเพียงบางเบาปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ เธอเดินเข้ามาภายในสถานบันเทิงแห่งนี้ช่างดูขัดกับบุคลิกของเธอยิ่งนัก เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่เพียงชั่วแวบหนึ่งที่เธอเงยมองขึ้นมาด้านบน มือใหญ่กระตุกแก้วเหล้าคล้ายตกใจที่ถูกจับได้ว่าแอบจ้องมองสาวสวย พลันสตินึกขึ้นได้
อ้อ เธอมองไม่เห็นในนี้นี่น่า
รอยยิ้มจางๆ เกิดขึ้นมุมปาก แต่แล้วเมื่อเห็นว่าเธอเดินไปทางกลุ่มนายโยธิน โดยมีเด็กหนุ่มลุกขึ้นโบกมือให้นั้น รอยยิ้มจางๆ เมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาทันที
“ทันต์ จับตาดูพวกนายโยธิน เอาไว้ อย่าให้พวกมันมาทำอะไรชั่วๆ ที่นี่อีก” ตุลย์ สบถเบาๆ อย่างหัวเสีย ครั้งที่แล้วก็เพราะพวกมันมาส่งสินค้ากันที่นี่ ทำให้เขาต้องพลอยเสียเงินไม่ใช่น้อยในการปิดข่าวไม่อย่างนั้นผับของเขาอาจจะเสียชื่อได้
“ครับนาย” ทันต์รับคำสั่ง พร้อมพยายามสังเกตกลุ่มของนายโยธินเป็นพิเศษ
ตาขวาของตุลย์กระตุก ชายหนุ่มกระดกเหล้าในแก้วจนหมด สงสัยช่วงนี้เขาจะพักผ่อนไม่เพียงพอ ถ้ามารดาของเขาได้ยินเข้า คงต้องรีบถาม ‘ขวาหรือซ้าย ขวาร้ายซ้ายดี นะลูก’ วันนี้อย่าไปที่ผับเลยนะ เผื่อมีอันตราย
เสียงโทรศัพท์ของตุลย์ดังขึ้น หลังจากทันต์หายไปได้พักใหญ่
“ว่าไงทันต์”
“มันจะส่งสินค้ากันผู้หญิงคนนั้นนาย พวกมันวางยาเธอแล้วด้วย” ตุลย์สบถคำใหญ่ออกมาอย่างหัวเสีย
“กันผู้หญิงออกมา ถ้าจำเป็นก็เรียกไอ้วัฒน์” ไอ้วัฒน์คือ นายตำรวจสารวัตรของท้องที่แห่งนี้ และยังเป็นเพื่อนรักของตุลย์อีกด้วย
ตุลย์ยังคงมองหญิงสาวชุดดำไม่วางสายตา จากเท่าที่สังเกตดูเธอสนิทสนมกับชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ น่าจะเป็นแฟนกัน ‘ขัดดอก’ เมื่อได้คำตอบให้กับตัวเอง ตุลย์จึงยังคงไม่สามารถวางตาจากร่างอรชรชุดดำนี้ได้
“เพียงเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า” นทีถามเพียงใจเพื่อเช็กว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแม้ตัวเองจะเสียใจ แต่ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็ต้องตายแน่ๆ เพราะหนี้พนันบอลของนายโยธินเกือบล้าน ภายในเวลาหนึ่งเดือนเขาไม่สามารถหามาได้แน่นอนและตอนนี้ลูกสมุนของนายโยธิน ก็ตามไปรังควานถึงที่บ้านของเขาแล้ว
“เพียงไปห้องน้ำนะที” เธอไม่สาธยายอาการให้แฟนหนุ่มฟัง แต่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำแทน
ทันทีที่เธอขยับตัวไปห้องน้ำ นายโยธินกับลูกสมุนของมันก็ออกไปจากผับหรูแห่งนี้ทิ้งไว้แต่นทีที่นั่งรอเพียงใจอยู่ ใบหน้าขาวซีดเหงื่อชื้นฝ่ามือเขานึกสงสารเธอ ถึงเธอกับเขาจะรู้จักกันมานานแต่ก็เพิ่งคบกันได้แค่หกเดือนเท่านั้น ยังไม่ผูกพันชายหนุ่มพยายามปลอบใจตัวเองอย่างนั้น
เพียงใจมีอาการร้อนรุ่มในร่างกาย คล้ายคนจะเป็นไข้ เครื่องปรับอากาศภายในผับแห่งนี้ก็เปิดจนเย็นเฉียบแต่ทำไมเธอยังร้อนสงสัยจะเป็นไข้จริงๆ
เมื่อหาโรคให้ตัวเองได้ เธอก็คิดแต่จะรีบกลับคอนโดของตัวเอง
“ที เรากลับกันเถอะ”
“จ้ะ” นทีรับคำโดยไวพร้อมช่วยประคองกอดเอวหลวมๆ กันล้ม พาเดินออกไปยังลานจอดรถด้านหลังของผับ
“รถทีอยู่ไหน” เพียงใจหันมาถามคนข้างๆ เมื่อไม่สังเกตเห็นรถเก๋งญี่ปุ่นสีขาวของเขา แต่กลับพาเธอเดินตรงมาทางรถตู้สีดำที่ติดฟิล์มดำมืดจนมองข้างในแทบไม่เห็น
“ทางโน้นจ้ะ” เพียงใจพยายามเดินประคองสังขารที่ตอนนี้ร้อนจนหญิงสาวอยากจะฉีกทึ้งเสื้อผ้าของตัวเองออกให้หมด และเมื่อกำลังจะเดินผ่านรถตู้คันนั้น ประตูรถตู้ก็ถูกเปิดออกผู้ชายชุดดำสามคนที่นั่งอยู่ในรถ หนึ่งในนั้นก็ก้าวลงมามันดึงแขนของเพียงใจ และผลักเธอเข้าไปในรถอย่างแรง
กรี๊ด!!!
ชายในรถอีกสองคนรีบเอาผ้าเช็ดหน้ามาปิดปากเธอไว้ จะใช้คำว่าปิดก็ไม่ค่อยจะถูกนักเพราะลักษณะมือนั้นตะปบลงน่าจะอุดเสียมากกว่า
ทันใดนั้นชายคนที่ลงมาเพื่อลากเธอยัดใส่รถไปนั้นมันสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของปลายกระบอกปืนสีดำขลับที่จ่ออยู่ที่ขมับของมัน และอีกสองกระบอกส่องลำแสงเลเซอร์ไปที่หน้าผาก ของคนในรถตู้ดำคันนั้น
เพียงใจดิ้นหลุดออกจากการถูกอุดปากก็เตรียมจะกรี๊ด แต่เป็นอันต้องหุบปากลงฉับ ตากลมโตเบิกโพลงเมื่อมองเห็นปืนสีดำที่จ่อมาในรถพลันแขนของชายคนหนึ่งก็ยื่นมาเพื่อจะรับเธอลงจากรถ เธอรีบเกาะแขนของเขากระโดดลงมาอย่างรวดเร็ว แต่ขาเจ้ากรรมกลับไม่มีแรงยืนกลายเป็นเธอโผเข้าไปในอ้อมแขนของเขาแทน ตุลย์รีบช้อนร่างบางอุ้มขึ้น เดินหายไปทางอีกฟากของลานจอดรถ
“ที่เหลือจัดการให้หมด” และไม่ลืมที่จะหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทของเขา
เพียงใจยกมือขึ้นรัดคอคนอุ้มสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำพอดีตัว ยิ่งใกล้ขนาดนี้เพียงใจยิ่งร้อนรุ่ม กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขาทำเอาเธอซุกหน้าเข้ากับซอกคอของคนอุ้ม เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ยามพ่นลมหายใจออกลมอุ่นๆ ปะทะเข้ากับต้นคอจนตุลย์ทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่สบอารมณ์
คนตัวสูงโยนเธอเข้าไปในรถเก๋งยุโรปสีดำของเขา ทันทีที่ตุลย์ขึ้นมานั่งบนรถยังไม่เห็นสาวเจ้าคาดเข็มขัดนิรภัย ตุลย์จึงโน้มตัวไปดึงสายคาดหมายจะช่วยคาดเข็มขัดให้ แต่กลับถูกเธอรวมคอไวพร้อมมอบจูบอันดูดดื่มให้ ชายหนุ่มจับตัวหญิงสาวเอนห่างออกพลางกระซิบเสียงพร่า
“ถ้ามากกว่านี้ฉันจะไม่หยุดแล้วนะ”
มือน้อยลูบสะเปะสะปะสำรวจไปตามร่างกาย ตุลย์สูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อมือน้อยลูบคลำตุลย์น้อยของเขาอย่างแผ่วเบา
“อยู่กับฉันนะคะ” ร่างอรชรเบียดกระซิบชิดริมฝีปากชายหนุ่ม ปากน้อยไม่พูดเปล่าแลบลิ้นสีชมพูออกมาหยอกเย้าริมฝีปากของเขาอย่างเย้ายวน มือบางก็ยังบรรจงลูบไล้จนตุลย์รู้สึกถึงความแข็งขืนภายใต้กางเกงสแลกพอดีตัว
ทันทีที่ประตูห้องโรงแรมหรูปิดลง ตุลย์ก็จับเพียงใจดันชิดประตูห้อง เขาประกบปากอิ่มอย่างดูดดื่ม จับสองมือของเธอยกไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว พอคนตัวสูงส่งลิ้นแทรกกายเข้าไปเธอก็เผยอรับ มือของตุลย์เริ่มลูบไล้ชุดเดรสแนบเนื้อ เพียงใจร้อนระอุไปทุกอณูที่มือของเขาลากผ่าน ร่างกายของเธอ ราวกับทุกตารางนิ้วมีเปลวไฟคุกรุ่นตลอดทาง ทันทีที่เขาลูบคลำเคล้นคลึงมาหยุดที่สองเต้าสล้าง เธอก็เผลอแอ่นอกรับฝ่ามืออุ่น
“อื้อ”
เสียงครางในลำคอปลุกเร้าให้ตุลย์ยิ่งเดินเกมเร็วนิ้วของเขาเกี่ยวสายชุดเดรสออกจากไหล่มน รูดซิปด้านหลังลงเพียงเล็กน้อย ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำก็ลงไปกองอยู่ที่พื้น ตุลย์ลากปากอิ่มไปตามลำคอระหงไม่ลืมที่จะฝากรอยคิสมาร์กไว้ให้เธอดูต่างหน้า เมื่อปากของเขาเข้าครอบครองปลายถันสีชมพูระเรื่อที่ชูชันราวกับพร้อมต้อนรับ
“อ๊า”
คนตัวเล็กแอ่นอกรับริมฝีปากพร้อมสอดมือเข้าไปที่ผมของเขาขยำน้อยๆ พอได้ระบายความเสียวซ่านออกไปบ้าง
ตุลย์ยังคงลากลิ้นชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ ไม่ว่าสัมผัสไปตรงไหนร่างเล็กก็สะท้านเสียว
ตอนที่เขาลากมือผ่านท้องน้อยเธอเผลอแขม่วท้องเพราะความเสียวซ่าน ความเสียวซ่านที่ตุลย์มอบให้ยังไม่ทันจางหาย เธอก็ต้องสะท้านเซไปซบอกแน่นๆ ของเขา เมื่อตุลย์เคลื่อนมือไปเกาะกุมแพนตี้ตัวจิ๋วลายลูกไม้สีดำปลายนิ้วของเขาเริ่มกรีดกรายไปตามร่อง ร่างบางก็สะท้านกอดเขาไว้แน่น ตุลย์กระซิบเสียงแหบพร่าที่หูของเธอลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินติ่งหูทำเธอสะท้าน
“แฉะแล้ว”
พร้อมกันนั้นมือของตุลย์ก็เกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยร่วงลงไปกองที่พื้น ทันทีที่นิ้วยาวกรีดกรายไปตามร่องเกสรให้แยกออกจากกัน เพียงใจก็จิกปลายเล็บลงที่แผ่นหลังของเขาเพื่อระบายความซ่าน นิ้วยาวถูกส่งเข้าไป
“อ๊า”
เธอเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยแต่พอนิ้วของเขาเริ่มขยับ ก็เผลอสูดลมเข้าปากเสียงดัง พร้อมกับรีบกัดริมฝีปากล่างเอาไว้ เพื่อไม่ให้ตัวเองส่งเสียงน่าเกลียดออกมา
“อย่าเกร็ง” เสียงตุลย์ร้องบอกแหบพร่า เมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นภายใน เขาเร่งนิ้วให้เร็วขึ้นเสียงน้ำฉ่ำแฉะกระทบเนื้อ ยิ่งปลุกเร้าให้เขาเร่งส่งเธอให้ถึงฝั่งฝัน
เสียงเธอกรีดร้องเมื่อนิ้วของตุลย์เร็วขึ้น ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วท้องน้อย ราวกับมีผีเสื้อกระพือปีกบินอยู่ภายในท้องน้อยของเธอ
“อ๊า…อ๊า…”
สะโพกมนกระตุกถี่ๆ พร้อมลมหายใจหอบโยน ขาที่ยืนเซเมื่อสักครู่บัดนี้ไร้เรี่ยวแรงยืน ต้องโอบกอดคนตัวสูงเอาไว้เป็นที่พึ่งเพื่อไม่ให้ล้มลง
ตุลย์อุ้มคนยืนไม่อยู่ไปวางบนเตียง มือเล็กรีบคว้าผ้าห่มแต่ตุลย์ดึงผ้าห่มจากมือเธอออก โยนลงไปที่พื้นโดยไม่ได้สนใจว่ามันจะตกไปทางไหน เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก เผยให้เห็นแผงอกที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามอย่างคนที่ออกกำลังกายมาอย่างดีหน้าท้องเป็นลอนนั่น เพียงใจทอดตามองกล้ามท้องของเขาพลันก็เกิดอาการเหมือนคนคอแห้งปากแห้งในทันที ลิ้นชมพูของเธอถูกส่งออกมาเพื่อช่วยบรรเทาอาการลิ้มฝีปากแห้งเฉียบพลัน
ตุลย์แทบจะกระชากกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้าย ทันทีที่เห็นลิ้นน้อยๆ ส่งผ่านออกมา มันทำเขาปวดหนึบไปทั้งลำ
ไวเท่าแสงตุลย์รีบฉกฉวยลิ้นร้ายที่ออกมายั่วยวนเขา นานเท่าไรไม่รู้ที่เพียงใจปรนเปรอริมฝีปากและสองเต้าสล้างให้ตุลย์ ขณะที่ร่างอรชรบิดเร่าๆ ใต้ร่างสูง รู้ตัวอีกทีเขาก็ไม่เหลือเสื้อผ้าติดตัวแล้ว
เมื่อตุลย์ใช้ปากฉีกซองถุงยางอนามัย เพียงใจชะงักเพียงนิดแต่ก็ไม่ทันได้พะวงต่อ เมื่อมือใหญ่ยังคงทำหน้าที่นวดคลึงร่องกลีบผกาของเธออยู่
เพียงใจแอ่นสะโพกรับฝ่ามือของตุลย์อีกครั้ง ร่างบางครวญครางแทบไม่เป็นศัพท์ เมื่อตุลย์ส่งนิ้วร้ายเข้าไปอีกยามเขาเร่งจังหวะ เธอก็ยิ่งแอ่นสะโพกตามนิ้วมือของเขา ตุลย์ถอนมือออกอย่างอ้อยอิ่ง เสียงร้องประท้วงในลำคอของเธอคล้ายคนถูกขัดใจ ตุลย์โน้มหน้ามากระซิบ
“ของจริงดีกว่าครับ” ไม่รอช้าตุลย์ส่งลำรักเข้าไปอย่างเร็ว
“อ๊ายยยย เจ็บ” เพียงใจทำหน้าเหยเกร้องประท้วงพลันเขาก็ต้องชะงัก พร้อมสบถคำโต เมื่อเข้าไปได้เพียงครึ่งทางมันก็ถูกบีบรัดแน่น จนเขาแทบจะทนไม่ไหว
“เวรเอ๊ย ยังซิง”
“หยุดไม่ได้แล้วที่รัก เจ็บนิดนะ เดี๋ยวจะดีขึ้น” ตุลย์ต้องถอนสมอออกมาแล้วจับกดเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้บางเบากว่าครั้งแรก เมื่อตุลย์น้อยที่ไม่น้อยสมชื่อ เมื่อเข้าไปจนสุดทาง เพียงใจขยุ้มฝ่ามือกับผ้าปูที่นอนไว้แน่น
“อย่าเกร็งที่รัก เดี๋ยวผมไม่ไหว”
ตุลย์โน้นลงไปจูบพรมยอดถัน เพื่อช่วยให้สาวเจ้าระบายความเครียดเกร็งพร้อมค่อยๆ ถอนลำรักออกช้าๆ แล้วกดเข้าไปใหม่ เพียงชั่วครู่เธอก็ร้องไม่เป็นศัพท์ เมื่อเขาเร่งความเร็วจังหวะขึ้นอีกนิด
“อ๊ะ ..อ๊า”
เพียงใจจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เมื่อเขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น
“เพียงไม่ไหวแล้วค่ะ” เธอชื่อเพียง
“กรี๊ด อ๊า…” เสียงกรีดร้องเมื่อตุลย์เร่งจังหวะหนักเข้า เธอถึงกับกระตุกเฮือกเพียงชั่วอึดใจ ตุลย์ก็ส่งเสียงคำรามในลำคอของเขา เพียงใจรู้สึกเหมือนมีมวลน้ำพุ่งเข้าไปภายในท้องน้อยของเธอ
ถุงยางล่ะ
คร้านจะหาคำตอบร่างบางควานหาผ้าห่มอีกผืน แต่กลับถูกคนตัวโตแย่งไปอีกครั้ง พร้อมกับโยนหายไปทางไหนก็ใคร่จะรู้
ตุลย์ผู้ไม่เคยจะจบแค่รอบเดียว แต่คนมีฤทธิ์ยาช่วย กลับนอนหลับอย่างอ่อนแรง หลังล้างเนื้อล้างตัวเขายังมีน้ำใจใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดตัวให้คนอ่อนเพลียได้หลับสบาย เมื่
อผ้าเย็นลูบไปตามขาคนตัวเล็กส่งเสียงจิ๊จ๊ะคล้ายรำคาญ คนมีน้ำใจยกยิ้มมุมปาก
