บทที่ 20 นั่งโง่ๆ ริมทะเล

เธอกำตั๋วรถตู้ไว้ในมือจนแน่น ลากขาที่แทบจะไม่มีแม้แรงจะเดินขึ้นไปนั่งรอบนรถ เธอเลือกที่นั่งเบาะเดี่ยวริมหน้าต่างแถวหลัง เมื่อรถเคลื่อนตัวออกจิตใจเธอก็ล่องลอยอย่างคนใช้ความคิด แต่มันเป็นความคิดที่หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ตลอดสองข้างทางที่มีแต่ความมืดสนิทมองเห็นเพียงแสงไฟจากท้องถนน เมื่อทอดสายตามองออกไป...