บทที่ 45 ตามเมียกลับบ้าน

45 ตามเมียกลับบ้าน

“เรากลับกันเถอะอิณรา ฉันมารับเธอแล้ว”

ราฟาเอลหันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวผู้น่าสงสาร ก่อนจะทรุดกายลงตรงหน้าเธอ แล้วเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าบวมช้ำที่เปื้อนเปรอะด้วยคราบน้ำตาอย่างเบามือ ยิ่งเห็นร่องรอยบนผิวแก้มใสก็ยิ่งทำให้เขาโมโห หากเป็นไปได้ก็อยากจะซึมซับความเจ็บปวดนี้ไว้ เพราะเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ