บทที่ 48 เชื่อใจ

มะปรางตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเบาสบายอย่างยิ่ง เธอขยับกายบิดขี้เกียจน้อยๆ อยู่บนฟูกนุ่ม นัยน์ตากลมโตมองลอดผ่านช่องหน้าต่างออกไปเห็นท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้ซึ่งร่องรอยของความอึมครึมหรือกลิ่นอับชื้นจากมนต์ดำเหมือนในวันวาน

หญิงสาวก้าวเท้าเดินออกจากห้องพัก สัมผัสความเรียบเนียนของพื้นกระดานไม้ขัดมันใต้ฝ่าเ...