บทที่ 2 ใจดีสู้เสือ
ดรัณพาเธอเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยเพียงครู่เดียว ปรินดาที่เห็นสภาพร่างอันผอมโซและทรุดโทรมของเสี่ยสมยศที่นอนให้ออกซิเจนอยู่ก็รู้สึกสลดใจและอึดอัดจนต้องขอตัวออกมา
“ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ แล้ววันหลังจะมาเยี่ยมใหม่”
“แล้วเรื่องสัญญา... เธอพร้อมจะเซ็นตอนไหนดี” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ทว่าสายตาที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกินเธอนั้นเต็มไปด้วยความกดดันอันมหาศาล
“ดิฉันพร้อมค่ะ... จะให้เซ็นตอนนี้เลยก็ยังได้” เธอบอกปัด หวังเพียงจะรีบทำเรื่องนี้ให้จบๆ ไปเพื่อจะได้พาตัวเองออกไปจากรังสีอันตรายของเขา
“งั้นไปทำสัญญาที่คอนโดผม อยู่ไม่ไกลจากที่นี่หรอก”
“ก็ได้ค่ะ... แต่ดิฉันขอแวะไปหาเพื่อนก่อน สักบ่ายโมงกว่าๆ ดิฉันจะเข้าไปค่ะ”
ปรินดาตอบรับพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ในใจนึกค้านและระแวงอยู่ครามครันว่า แค่เรื่องเซ็นชื่อในเอกสาร ทำไมต้องลากเธอไปถึงคอนโดส่วนตัวของเขาด้วย ทว่าเธอก็ไม่มีสิทธิ์โต้แย้ง
“ห้ามมาช้าเด็ดขาด เพราะผมขี้เกียจรอ!” เขาสำทับเสียงแข็ง แววตากร้าวขู่เข็ญก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้หญิงสาวขนลุกซู่กับท่าทางคุกคามนั้น
ณ คอนโดมิเนียมหรูระดับซูเปอร์ลักชัวรีใจกลางเมือง
หลังจากการเซ็นสัญญาที่ดูเหมือนจะเป็นการกู้ยืมธรรมดาผ่านพ้นไป ปรินดาก็แทบจะล้มทั้งยืนเมื่อได้รับรู้ความจริงอันโหดร้ายจากปากของซาตานในคราบเทพบุตรตรงหน้า...
ดรัณแสยะยิ้มร้ายก่อนจะเฉลยว่า สัญญาที่เธอเพิ่งลงชื่อไปเมื่อครู่นั้น ไม่ใช่สัญญาเงินกู้ แต่เป็นสัญญาที่แม่เลี้ยงของเธอ ‘ขาย’ เรือนร่างและอิสรภาพของเธอให้กับเขาเพื่อแลกกับเงินก้อนโตชดใช้หนี้ และนังผู้หญิงใจร้ายคนนั้นก็ได้หนีไปเสวยสุขกับสามีใหม่ชู้รักเรียบร้อยแล้ว ทิ้งหนี้สินและพันธะสวาทนี้ไว้ให้เธอรับกรรมแต่เพียงผู้เดียว
“ฉันไม่รู้มาก่อนว่าแม่ฉันมารับเงินคุณมาแล้ว!” เธอโพล่งออกมาด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยซีดเผือดราวกับกระดาษ
“ยังไงแม่เธอก็ขายเธอให้ฉันแล้ว เพราะฉะนั้น... อยู่ที่นี่กับฉันซะ!” ดรัณขยับกายเข้าไปใกล้ รังสีความต้องการบางอย่างแผ่ซ่านออกมาจนปรินดาต้องก้าวถอยหลังหนี
“ฉันยังไม่พร้อม! ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เสื้อผ้าของใช้ก็อยู่ที่บ้าน... ฉันต้องกลับไปหาแม่ ขะ...ขอเวลาฉันกลับไปเตรียมตัวก่อนนะคะ” ปรินดาพยายามหาทางหนีทีไล่ น้ำตาแห่งความอัดอั้นและหวาดกลัวเริ่มเอ่อคลอหน่วยตาคู่สวย
“เรื่องเสื้อผ้าไม่ต้องห่วง อยากได้อะไรฉันจะพาไปซื้อ ส่วนแม่เลี้ยงของเธอ... ป่านนี้คงหนีไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ถ้าไม่เชื่อก็ลองโทรถามดูสิ” เขากอดอกมองเธอด้วยสายตาเยาะหยัน
ปรินดาสั่นเทาไปทั้งร่าง ราวกับคนจับไข้ มือบางอันสั่นระริกรีบกดโทรศัพท์หาแม่เลี้ยงทันที ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงเสียงโอเปอเรเตอร์อัตโนมัติที่ตอบกลับมาอย่างเย็นชาว่า “เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้...”
ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาทับร่างจนกระดูกแหลกเหลวทำให้เธอพูดไม่ออก น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มเนียน นี่เธอโดนหลอกมาขายให้กับผู้ชายป่าเถื่อนคนนี้จริงๆ หรือ... เธอหมดสิ้นหนทางแล้วจริงๆ
“คือ... เรื่องเงินที่แม่เอาไป ฉันจะหามาคืนให้ แต่ว่าตอน...”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น!” ดรัณตวาดเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่าจนร่างบางสะดุ้งสุดตัวด้วยความหวาดกลัว เธอบิดมือเข้าหากันแน่น เม้มริมฝีปากจนห่อเลือด ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงต่อหน้าเขา
คืนแรกในคอนโดแห่งนี้ช่างเงียบเหงาและน่าหวาดหวั่นจับขั้วหัวใจ ปรินดาอยู่ในชุดนอนผ้าแพรบางเบาสีอ่อน เนื้อผ้าเนียนละเอียดแนบเนียนไปกับผิวสาว ร่างกายอวบอัดซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมที่เขาซื้อมาโยนให้ใส่สวมทับไว้
เธอยืนมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ มือบางลูบไล้เส้นผมดำขลับที่แผ่สยายอยู่เต็มแผ่นหลังนวลเนียน หญิงสาวพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจอันริบหรี่ให้ตัวเอง ใบหน้าสวยหวานดูหมองเศร้าทว่าเธอก็บอกตัวเองว่าต้องอดทนเพื่อชีวิตที่เหลือรอด
หญิงสาวก้าวเท้าออกจากห้องนอนเล็กภายในคอนโดหรู สายตาคู่สวยเหลือบมองประตูห้องนอนใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความหวั่นใจ หัวใจเต้นรัวเป็นกลองรบ เธอรู้ดีว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตและร่างกายของเธอขึ้นอยู่กับดรัณแต่เพียงผู้เดียว ไม่ว่าเขาจะดีหรือร้าย จะป่าเถื่อนหรืออ่อนโยน เธอก็ไม่มีสิทธิ์โต้แย้ง มีหน้าที่เพียงรองรับอารมณ์และความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขาเท่านั้น
ชั้นบนสุดคือห้องทำงานลับที่เธอถูกสั่งห้ามเด็ดขาดไม่มีสิทธิ์ก้าวล่วง ส่วนชั้นที่เธออยู่นี้ถูกออกแบบให้กว้างขวางเหมือนบ้านหรูที่มีครบทุกอย่าง ไม่ต่างจากเพนเฮ้าส์หรูราคาหลักร้อยล้าน ส่วนชั้นถัดลงไปเป็นที่พักของกลุ่มลูกน้องฉกรรจ์คอยคุ้มกัน ดูยังไงเธอก็ไม่มีทางหนีรอดไปจากกรงทองแห่งนี้ได้เลย
แกร๊ก... เสียงเปิดประตูห้องนอนตรงข้ามดังขึ้นทำเอาปรินดาสะดุ้งโหยง ตัวแข็งทื่อ ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดลำลอง เสื้อยืดเนื้อดีที่เผยให้เห็นแผงอกตึงแน่นอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อภายใต้ผิวสีแทนก้าวออกมา ดรัณในวัยสามสิบห้าปีเต็มไปด้วยเสน่ห์ของบุรุษเพศที่โตเต็มวัย เขาทั้งมีอำนาจ ลึกลับ และน่าเกรงขามจนปรินดาแทบจะหยุดหายใจ
เมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกล้าสีเข้มที่จ้องมองตรงมายังร่างบางอย่างมีความหมายลึกซึ้ง แววตาคู่นั้นทอประกายความปรารถนาอันเร่าร้อนและดิบเถื่อน ราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจะตะครุบเหยื่อสาวแสนหวานไปขย้ำบนเตียงกว้างในค่ำคืนนี้!
