บทที่ 31 ห้องครัวร้อนรัก

“พี่รัณอย่าค่ะ... ตัวแก้มมีแต่กลิ่นเหงื่อกับกลิ่นอาหาร”

“ไม่เห็นได้กลิ่นเลย ตัวแก้มหอมออก หอมจนพี่อยากจะฟัดแทนข้าวเย็นแล้วเนี่ย” ดรัณพึมพำชิดผิวเนื้อนุ่ม ฝ่ามือสากเลื่อนจากเอวบางขึ้นมากดเฟ้นสะโพกมนเบาๆ อย่างนึกมันเขี้ยว ก่อนจะยอมละใบหน้าขึ้นมาสบตากับคนในอ้อมกอด

“แล้ววันนี้ทำอะไรให้พี่กินจ๊ะ กลิ่นห...