บทที่ 38 ลูกหลง

ลมทะเลและอาหารแสนอร่อย ทำให้การดินเนอร์วันนี้สุดแสนจะพิเศษ สายตาอคินภัทรที่จ้องมองหญิงสาวราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า ยิ่งทำให้ลลิตาไม่กล้าที่แหงนหน้าขึ้นสบสายตาของเขา นิ้วเรียวหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบเพื่อลดอาการเคอะเขิน

“คุณช่วยหยุดจ้องฉันแบบนั้นสักทีได้ไหมคะ ฉันทำตัวไม่ถูกนะ” คำพูดของหญิงสาวเรียกเสียงหัวเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ