บทที่ 39 บาดแผล

“กรี๊ด !” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวทั้งสองคนเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งของอคินภัทรหงายหลังลงบนพื้นทราย ลลิตารีบวิ่งเข้าไปประคองร่างของเขาเอาไว้

“คุณคะ อย่าเป็นอะไรนะ” น้ำตาใส ๆ ค่อย ๆ ไหลลงอาบแก้ม ท่ามกลางความวุ่นวายของคนที่ตรงมาทางเสียงร้องของเธอ ส่วนหนึ่งวิ่งไล่ตามจับคนร้าย อีกส่วนรีบประสานงานกับเจ้าหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ