บทที่ 13 รุ่งเช้า

ยอดชีวาค่อยปรือตาตื่นขึ้นมา แล้วบิดตัวอย่างงัวเงีย แขนเรียวไปกระทบกับเข้าวัตถุมีเลือดเนื้อบางสิ่งเข้า เล่นเอาเธอกะพริบตาปริบๆ สีเลือดแล่นซ่านไปตามนวลแก้ม เมื่อสำนึกได้ว่าเธอไม่ได้นอนเพียงลำพัง เธอหดแขนกลับมา และมองไปยังที่แขนของเธอสัมผัสเข้ากับร่างกายของชายหนุ่ม ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของตัวเธอ

เสี้ยว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ