บทที่ 14 ค่ำคืนที่จะมาถึง

“อะไรนะ!”

“เสียงดังทำไมน่ะอีฟ”

ยอดชีวาถอนใจเฮือก ความกลัดกลุ้มที่มีมาตลอดเช้า จนล่วงมาถึงเวลาบ่ายนี่ ถ้าเธอไม่ได้ระบายให้ใครฟังบ้าง มีหวังจะต้องอกแตกตายไปแน่ๆ และคนที่เธอเห็นว่าจะพึ่งพาได้นั้น ก็มีแต่ช่อชนิดานี่แหละ

“ก็ตกใจนี่นา เดี๋ยวๆ นะบอกทีสิ ว่านี่เรื่องจริง”

“อื้อ...”

ยอดชีวาเม้มริมฝีปาก น...