บทที่ 41 ผมขอโทษ

“ผมขอโทษ” เมื่อประตูปิดลงเขาก็สวมกอดปิ่นปินัทธ์จากทางด้านหลัง

“ผมขอโทษนะปิ่น ผมขอโทษจริงๆ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย”

กรัณย์กรร้องไห้เสียงสั่น ตัวสั่นไปหมดทำให้ปิ่นปินัทธ์ตกใจเป็นอย่างมากหญิงสาวรีบหันกลับมากอดเขาไว้แน่น

“หมอเป็นอะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้นทำไมหมอถึงร้องไห้แบบนี้”

“ผมขอโทษ ผมขอโทษที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ