บทที่ 19 กำลังตอกตะปูอยู่

"ว่าไง"

เสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยตอบปลายสายนั้นราบเรียบและเป็นปกติจนน่าขนลุก ผิดกับสถานการณ์เบื้องล่างที่กำลังร้อนระอุจนแทบจะหลอมละลาย

กู้หยางยังคงกดสะโพกฉันให้แนบชิดกับผิวกระจกเย็นเฉียบ มือหนาข้างหนึ่งถือสมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่เปิดลำโพงจ่อไว้ตรงกลางระหว่างเรา ส่วนมืออีกข้างบีบเค้นเอวฉันแน่น ตรึงร่างฉันไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ