บทที่ 38 บรีพงาน

ตัวเลขดิจิทัลบนนาฬิกาผนังเปลี่ยนเป็น 21:50 น.

ฉันยืนเช็กความเรียบร้อยหน้ากระจกเป็นครั้งสุดท้าย สภาพในกระจกตอนนี้คือป้าซูพนักงานธุรการจอมเฉิ่มที่สมบูรณ์แบบ

เสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีตุ่นทับด้วยกั๊กไหมพรมตัวโคร่ง กางเกงสแล็คทรงลุง และแว่นตากรอบหนาเตอะที่ปิดบังใบหน้าไปเกือบครึ่ง แม้เสื้อผ้าพวกนี้จะตัดเย็บจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ