บทที่ 42 คนบ้า...ใครจะไปจำได้

ความเย็นเยียบของพื้นผิวโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งที่แผ่นหลังสัมผัส ตัดกับความร้อนระอุจากฝ่ามือหนาที่กำลังฟ้อนเฟ้นไปทั่วเรือนร่างราวกับจะหลอมละลายฉันให้กลายเป็นจุณ กองเอกสารสำคัญที่ถูกปัดตกลงไปกองระเนระนาดบนพื้นพรมกลายเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่า เมื่อเทียบกับบทเรียนภาคปฏิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้นบนโต๊ะตัวนี้

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ