บทที่ 56 บริการระดับ VVIP

ไม่รู้ว่าพายุอารมณ์ระลอกสุดท้ายจบลงเมื่อไหร่ รู้แค่ว่าวินาทีที่กู้หยางยอมถอนกายออกไป สติสัมปชัญญะของฉันก็ดับวูบลงราวกับสวิตช์ไฟที่ถูกดึงปลั๊กออกกะทันหัน

ร่างกายหนักอึ้งเหมือนถูกตรึงไว้กับที่นอนด้วยหมุดเหล็ก ขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว แต่ในความสะลึมสะลือกึ่งหลับกึ่งตื่นนั้น ฉันยังพอรับรู้ถึงความเคลื่อ...