บทที่ 57 หวานและกินง่าย

"เจ็บมั้ย?"

"เจ็บสิถามได้ ฝีมือคุณทั้งนั้น" ฉันค้อนขวับ

เขาไม่ตอบ แต่ก้มลงมาจูบซับเบา ๆ ที่รอยแดงบนหัวไหล่ สัมผัสอุ่นชื้นจากริมฝีปากเขาทำให้ใจฉันเต้นผิดจังหวะ

"แต่ผมไม่ขอโทษนะ" เขาเงยหน้าขึ้นสบตาฉัน แววตาเป็นประกายวาววับ

"เพราะมันสวยดี เหมือนตราประทับที่บอกว่าคุณเป็นของใคร"

"คนบ้า โรคจิต ชอบแสด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ