บทที่ 6 ม้าศึกเอว 4G

"ซูเมิ่ง... ผ่อนคลาย"

เขาโน้มลงมาบดจูบฉันอย่างเร่าร้อนอีกครั้ง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมากอบกุมหน้าอกฉันผ่านบราลูกไม้ที่ยังไม่ได้ถอดออก บีบเค้นจนฉันเผลอหลุดเสียงคราง

"อื้อ..."

และในจังหวะที่ฉันเผลอเผยอปากรับลิ้นร้อนของเขา... เขาก็ดันสะโพกสวนเข้ามา

"อ๊าาาา!"

ฉันหวีดร้องเสียงหลงในลำคอเมื่อความใหญ่โตมโหฬารนั้นแหวกแทรกเข้ามาในร่างกายอย่างอุกอาจ มันคับแน่น ตึงเปรี้ยะ และจุกเสียดจนเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกเป็นสองเสี่ยง

'เข้าไม่ได้ มันเข้าไม่ได้หรอก นั่นมันท่อนซุงนะเว้ย! รูฉันมันแค่รูเข็ม บอส...คุณจะเอารถสิบล้อมายัดใส่โรงรถจักรยานไม่ได้นะ'

น้ำตาฉันเล็ดออกมาทางหางตา ร่างกายเกร็งสะท้านไปทั้งร่าง จิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาจนเลือดซิบ

"เจ็บ! ฮึก... บอส... เจ็บ!"

"ชู่ว... ทนหน่อย... เข้าไปได้ครึ่งเดียวเอง"

'ครึ่งเดียว?! นี่แค่ครึ่งเดียวตับไตไส้พุงฉันก็โดนเบียดไปกองรวมกันที่คอหอยแล้วนะ ถ้ามิดด้ามฉันไม่สำลักออกมาทางปากเลยเรอะ'

กู้หยางชะงักกึก ลมหายใจสะดุดไปจังหวะหนึ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงต้านทานที่มากกว่าปกติ คิ้วเข้มขมวดมุ่น ดวงตาคมกริบฉายแววประหลาดใจระคนสงสัยเมื่อเจอกับปราการด่านสำคัญที่ขวางกั้นอยู่

"แน่นชะมัด... นี่คุณ..."

เสียงทุ้มต่ำพึมพำในลำคอ เขาจ้องลึกเข้ามาในตาฉันราวกับไม่อยากจะเชื่อ

"อายุขนาดนี้แล้ว... ยัง 'ซิง' อยู่อีกเหรอ?"

คำถามตรงไปตรงมาทำเอาฉันหน้าร้อนผ่าวจนแทบระเบิด อยากจะตะโกนใส่หน้าเขาว่า

'ซิงแล้วหนักหัวใครยะ!' แต่ความจุกทำเอาพูดไม่ออก

มุมปากของกู้หยางยกยิ้มพึงพอใจที่ปิดไม่มิด ความหงุดหงิดเมื่อครู่หายวับไปทันที แทนที่ด้วยความลำพองใจของเสือร้ายที่ได้เป็นเจ้าของเหยื่อคนแรก

"หรือจริง ๆ แล้วคุณอาจจะเคย... แต่ของผมมัน 'ใหญ่' เกินมาตรฐานจนคุณรับไม่ไหวกันแน่?"

เขาหัวเราะในลำคออย่างหลงตัวเอง แววตาเป็นประกายวาววับ

"ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน... ผมก็ชอบทั้งนั้น"

'ไอ้คนหลงตัวเอง ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละโว้ย! รีบ ๆ ขยับสักทีเถอะ ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้ว'

กู้หยางกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปนจนน่ากลัว เหงื่อกาฬไหลหยดลงมาบนหน้าฉัน เขาเองก็คงทรมานไม่แพ้กันที่ต้องพยายามยัดเยียดตัวตนเข้าไปในช่องทางที่คับแคบและบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนี้

เขาแช่นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง รอให้ร่างกายฉันปรับตัวรับสิ่งแปลกปลอม ก่อนจะค่อย ๆ ขยับ...

สวบ...

"โอ๊ย... จุก"

"อา... แน่นชะมัด"

เมื่อความเจ็บปวดจากการฉีกขาดเริ่มทุเลาลง ความรู้สึกแปลกใหม่ก็เข้ามาแทนที่ ความคับแน่นที่เสียดสีกันทุกอณูเนื้อทำให้ท้องน้อยฉันร้อนวาบ และเมื่อกู้หยางเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ความเสียวซ่านที่น่าอายก็เริ่มก่อตัวขึ้น

แต่ท่านประธานกู้ผู้เป็นโรคนอนไม่หลับ ไม่ได้มีความอดทนมากพอที่จะทำอะไรเนิบนาบได้นานนัก

ทันทีที่เขามั่นใจว่าเข้าได้สุดทาง เขาก็เปลี่ยนโหมดจาก 'รถบดถนน' เป็น 'รถแข่ง Formula 1' ทันที!

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ๊ะ! อ๊า! บอส! เร็ว... เร็วไป"

ศีรษะฉันโยกคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงและรุนแรง ร่างกายฉันกระดอนขึ้นลงบนที่นอนสปริงชั้นดีราวกับตุ๊กตาไร้น้ำหนัก ทุกครั้งที่เขาสอดแทรกเข้ามา มันลึก... ลึกจนชนผนังมดลูก ลึกจนฉันรู้สึกเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง

สมฉายา 'ม้าศึกเอว 4G' ในตำนานจริง ๆ ความเร็วของเอวเขามันเหลือเชื่อมาก มันรัวเร็วและแม่นยำเหมือนเครื่องจักรที่ถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อสังหารเหยื่อด้วยความสุขสม

"อา... ซูเมิ่ง... คุณมัน"

เขาคำรามเสียงต่ำ ใบหน้าหล่อเหลาที่แหงนเงยขึ้นด้วยความซ่านกระสันนั้นดูเซ็กซี่จนใจฉันสั่นสะท้าน เหงื่อที่หยดลงมาจากปลายคางของเขาตกลงมาบนเนินอกฉัน ผสมปนเปกับเหงื่อของฉันจนแยกไม่ออก

"อื้อ! ตรงนั้น... อย่า... อ๊าาา!"

ฉันพยายามจะบอกให้เขาเบาลง แต่เสียงที่ออกมากลับกลายเป็นเสียงครางกระเส่าที่น่าอาย ความเย็นซ่านจากถุงยางรสมินต์เริ่มทำงาน มันให้ความรู้สึกแปลกประหลาด ทั้งร้อน ทั้งเย็น ทั้งเสียดสี ปั่นป่วนไปหมดทั้งร่าง

'ไม่ไหวแล้ว... จะตายแล้ว... หัวใจจะวายแล้ว... ใครก็ได้ช่วยด้วย! เอาอีตาบอสม้าศึกนี่ออกไปที'

ถึงปากจะอยากปฏิเสธ แต่ร่างกายทรยศของฉันกลับแอ่นรับจังหวะรักของเขาอย่างเต็มใจ ขาเรียวเกี่ยวรัดรอบเอวสอบของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ยิ่งกระตุ้นให้เขายิ่งโหมแรงเข้าใส่ไม่ยั้ง

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังวานไปทั่วห้องเก็บเสียง สลับกับเสียงเตียงที่ลั่นเอี๊ยดอ๊าดอย่างน่าสงสาร

"จะ... จะเสร็จ... บอส... ไม่ไหวแล้ว"

"พร้อมกัน... ไปพร้อมกัน"

กู้หยางก้มลงมาจูบปิดปากฉันอีกครั้ง ดูดกลืนเสียงกรีดร้องของฉันลงไปในลำคอ ขณะที่ช่วงล่างยังคงทำงานหนักหน่วงถี่ยิบ ราวกับจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของลงไปในทุกตารางนิ้วของร่างกายฉัน

ในวินาทีนั้น ฉันรู้ซึ้งเลยว่า... สัญญาจ้างหนึ่งล้านหยวนนี่ มันไม่ได้ได้มาง่าย ๆ เลยจริง ๆ