บทที่ 90 เบียดทำไม

ทันทีที่ฉันก้าวเท้าลงจากรถตู้สีดำธรรมดา (แต่ติดฟิล์มกันกระสุนหนาเตอะ) ภาพเบื้องหน้าคืออาคารศูนย์ประชุมขนาดใหญ่ที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนนับหมื่นที่หลั่งไหลเข้ามาร่วมงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ เสียงอื้ออึงของการพูดคุยและเสียงประกาศผ่านลำโพงดังกระหึ่มจนพื้นคอนกรีตใต้เท้าสั่นสะเทือน

"โอ้โห"

ฉันสูดลมหายใจเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ