บทที่ 94 ขอใหญ่กว่านี้ได้ไหม

ฉันยกมือปิดปาก กลั้นก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ที่คอหอย น้ำตาแห่งความปิตีไหลพรากออกมาอาบสองแก้ม ภาพความทรงจำตลอดเวลาที่ผ่านมาไหลย้อนกลับมาฉายซ้ำ จากปีศาจร้ายที่ฉันหวาดกลัว กลายมาเป็นผู้ชายที่ฉันรักหมดหัวใจ ผู้ชายที่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องฉัน

ไม่มีความลังเลใด ๆ หลงเหลืออยู่อีกแล้ว

"ต... ตกลงค่ะ!" ฉันต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ