บทที่ 3 CHAPTER 2 แบ่งลูก-อม

CHAPTER 2 แบ่งลูก-อม

"เดี๋ยวผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ถ้าอาเจอแล้วส่งข้อความบอกผมด้วย ค่อยนัดเจอกันตอนเช้าอีกทีครับ"

"ผมยังครับ คงอีกพักใหญ่"

"ผ่อนคลายตามสบายเลยครับ หรืออยากลองของดี เดี๋ยวผมไปเตรียมกลับมาคนละเม็ดนะ หึหึ.."

"เอาแบบนั้นหรอครับ ?"

"อาคีย์อย่าเครียด ผมไม่พูดอาไม่พูดป๊าม๊าไม่รู้หรอก"

"เรื่องนายน้อยมีไม่พูดได้หรอครับ"

"ตอนผมอัพอาคีย์บอกป๊าไหม ?" เบวูล์ฟเอ่ยถามอาคีย์เสียงเรียบ สบตาอีกฝ่ายไม่กะพริบ เมื่อคนด้านข้างส่ายหน้าเขาจึงกระตุกยิ้มมุมปากหัวเราะในลำคอ

จะบอกอะไร ถ้าบอกมีหวังโดนถีบหัวส่งกันสองคน ฉิบหายกันพอดี หึหึ

"นั่นแหละครับ คือคำตอบ" เขาทิ้งท้ายคำพูดไว้แค่นั้นก่อนจะหยัดกายยืนขึ้นเต็มความสูงตรงไปยังห้องน้ำชาย

ระหว่างทางเดินไปห้องน้ำไม่ต่างจากแหล่งมั่วสุม หญิงชายกอดคอจูบดูดปากล้วงกันไม่สนใจใครทำเขาหันไปหรี่ตามองกลั้วหัวเราะ เดินผ่านไปจัดการตัวเองทำความสะอาดให้เรียบร้อย เตรียมของและออกมานั่งโต๊ะเดิม

"ผมให้สองเม็ดเลย เผื่อไม่สุด"

"?" คีย์ขมวดคิ้วมองเม็ดสีใสคล้ายเยลลี่ตรงหน้า เม็ดพวกนี้เขาเคยเห็นบนเกาะแล้ว ใช้กระตุ้นพวกแพ้พนันให้ยอมสยบด้วยการมีเซ็กซ์กับผู้ชนะ

ไม่มีการไม่ยอม เมื่อยาเม็ดนี้ออกฤทธิ์ ผู้หญิงเหล่านั้นไม่ต่างจากอีตัวที่กระเหี้ยนกระหือรืออยากโดนยำส่วนล่าง

"ผมขาย ไม่เคยใช้กับตัวเอง"

"แบบนั้นค่อยยังชั่วหน่อย"

"แต่วันนี้อยากลอง อยากรู้มันจะอยากขนาดไหน"

"ผมว่าอย่าเลยดีกว่า ใช้กับผู้หญิงดีแล้ว"

"บางคนบอกดีมาก บางคนก็ต้านแรงผู้หญิงไม่ไหว ผมว่ามันต้องดีมากแน่ ๆ อาคีย์ว่าไหม" พูดพลางโยนเม็ดสีใสเข้าปากตามด้วยน้ำสีเหลืองอำพันจนหมดแก้ว สร้างความประหลาดใจให้คนด้านข้างที่ตาเบิกโพลง

"น..นายน้อย!"

"อาคีย์ ผมไหว ไม่ไหวก็มีพร้อมให้กระแทกอยู่แล้ว ต้องให้ผมลุกไปทำความรู้จักให้ดูไหม"

"ผมรู้ว่านายน้อยไม่ขาดเรื่องแบบนี้ แต่มัน.."

"ความเงี่ยนระงับด้วยการปลดปล่อยครับ"

"มันต้องปล่อยกี่ครั้งล่ะครับ"

"ผมอึดอยู่นะ แต่ให้แตกก็ได้"

"เอาเป็นว่าผมขอไม่ยุ่งแล้วกันนะครับ ผมขอตัว"

"ทีแบบนี้ไวเลยนะครับ"

"ไม่อยากโดนคนกันเองอัดถั่วดำครับ พรุ่งนี้เช้าตื่นแล้วโทรหาผม ผมจะนอนหลับรอครับ"

"ทิ้งรถให้ผมด้วยนะครับ"

"ขับไหวแน่นะ"

"ผมไม่ได้ใช้หัวล่างขับนะครับ"

"..." คีย์พยักหน้ารับ ลูบหน้าลวก ๆ

ซวยแล้วกู ซวย ๆ ซวยฉิบหาย ไปรับจากท่าเรือยังไม่ทันกลับบ้านนายน้อยก็เล่นแล้ว แบบนี้ตอนเช้านายไม่ด่าหัวกูหรือไง ให้ดีนายน้อยกกหญิงยันเที่ยง ตายกูตาย คอขาดแน่

เบวูล์ฟนั่งดื่มเงียบ ๆ ตามประสา หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นเกมคร่าเวลารอดูยาออกฤทธิ์ เพียงสิบนาทีเท่านั้นส่วนล่างก็เริ่มรู้สึกวูบวาบ ใจเต้นสั่นรัว ทำให้เขาคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องออกล่าเหยื่อแล้ว

ในสายตา ผู้หญิงที่ยืนโยกอยู่ตอนนี้ไม่ใช่อย่างที่ชอบ จึงออกไปยืนสูบบุหรี่ด้านนอก 'ใจเย็นไอ้หมา!' หลับตาพ่นควันขาวโขมงลอยคละคลุ้ง ก่นด่าไอ้หมาในใจให้อย่าเพิ่งไปไล่กัดใคร

หน้าตาดีเป็นที่จับจองแต่ก็ต้องเลือกไหมวะ จะให้คว้าใครไม่รู้มาแทง ๆ แม่งก็ไม่ได้ เอดส์ไม่ใช่เรื่องตลก

ตาคมแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นร่างเล็กยืนคุยโทรศัพท์ล้วงกระเป๋าสะพายข้างอยู่หลังรถ ทำให้เขาตัดสินใจหยิบเม็ดสีใสขึ้นมา สูบบุหรี่ต่ออีกครั้งก่อนจะทิ้งลงพื้นใช้ปลายเท้าบี้เล็กน้อยเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตรงไปยังเหยื่อในคืนนี้

เม็ดสีใสถูกดีดเข้าปาก ดุนดันให้ไปอยู่ใต้ลิ้น..

"..." ร่างเล็กเงยหน้าสบตาเพียงเสี้ยววิ เห็นใบหน้าเจ้าเล่ห์สายตากะลิ้มกะเหลี่ยทำเธอรีบถอยหลังห่าง

คิดว่าหล่อแล้วมายืนเก๊กแบบนี้จะได้กินหรอ หยี๋!

"เพิ่งมา ?" เบวูล์ฟเอ่ยถามเสียงเรียบ

"รู้จักกันหรอ ?"

"ชื่ออะไรล่ะ"

"โทษทีนะ พอดีรีบไม่ว่างคุย" เธอตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัว เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายข้างเดินผ่านหน้าชายหนุ่มไปสองสามก้าวแล้วก็ต้องตัวปลิวเพราะเขาที่กระชากแขนเรียว ดันแผ่นหลังเปลือยกระแทกกับรถ

"ทำบ..อื้อ อือ อื้อออ!" ไม่ทันขาดคำริมฝีปากคนตรงหน้าก็พุ่งมาประกบจูบสอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวพันจนเธอต้องดีดดิ้นระดมทุบอก ยกขาหวังจะเตะผ่าหมาก ทว่าแรงคนตรงหน้าที่เยอะกว่าร่างที่หนากว่าเป็นเท่าตัวทำให้แรงดีดดิ้นไม่สามารถทำอะไรเขาได้

ลิ้นอีกฝ่ายดันเข้ามาตวัดเลียลิ้นของเธอสลับดูดปลายลิ้นจนทำให้เผลอนึกถึงหนังรักที่ดูไปก่อนหน้านี้

จูบ..ดูดปาก เป็นแบบนี้หรอกหรอ ถึงว่าเพื่อน ๆ หนีไปมีผัวกันหมดเลย จิ๊!

อึก!

ทันทีที่อีกฝ่ายผละออกเธอรีบกลืนน้ำลายลงคอและโกยอากาศเข้าปอดก่อนที่จะขาดใจตาย เมื่อตั้งสติได้ ลิ้นที่รับรสชาติขยับเคลื่อนไหวในโพรงปากรู้สึกถึงอะไรลื่น ๆ อยู่ทั่วทั้งลิ้น

เอาอะไรให้กิน ? อย่าบอกนะ บินกลับไทยวันแรกก็โดนเลย! ยังไม่ได้กลับบ้านนะ ยังไม่ได้บอกพ่อแม่ด้วย อย่านะ อย่านะ ภาวนาให้คนตรงหน้าไม่สันดานหมาเหมือนการกระทำด้วยเถิด

"อร่อยป่ะ แบ่งลูกอมให้ชิม ถ้าเดาไม่ผิดกลืนแล้วถูกไหม ?"

"..." ขมวดคิ้วมองคนตรงหน้าที่ยืนยิ้มกริ่มไม่สะทกสะท้าน

ไอ้ทุเรศ! รู้จักกันก็ไม่ เข้ามาจูบดูดปากแบบนี้ที่บ้านไม่สั่งไม่สอนหรือไง แล้วที่บอกแบ่งลูกอม แหวะ จะอ้วก!!

จบความคิดเรน่ารีบหันไปย่อตัวนั่งลงหลังรถสอดนิ้วเข้าไปในโพรงปากหวังให้ตัวเองสำลอกออกมาในทันที

"เฮ้ย ๆ ทำอะไรวะ!!"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป