บทที่ 30 CHAPTER 29 รังเกียจ

CHAPTER 29 รังเกียจ

เรน่ารีบเช็ดน้ำตาที่คลอปริ่มบนใบหน้าตัวเอง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นยืนโดยขอให้ชายหนุ่มผละกอดออกเสียก่อน ก้าวขาเชื่องช้าไปหยุดยืนตรงหน้าผู้เป็นพ่อ

โอบเอวท่านแน่นซบใบหน้าแนบอกร่ำไห้

"น..หนูขอโทษ..หนูผิด ผิดไปแล้ว"

"เด็กสำนึกแล้วมึงจะอะไรนักหนา ตึงใส่ลูกทำเพื่อ เดี๋ยวคอยดูเป็นเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ