บทที่ 45 ตอนที่ 44 ปล่อยไปก็ตาย

ตอนที่ 44 ปล่อยไปก็ตาย

หลังตอบกลับผู้เป็นพ่อ ดารัณรีบลุกขึ้น เดินเช็ดน้ำตาออกจากห้อง โดยมีแม่เข้ามาประคองกอด ลูบหลังบอบบางปลอบแผ่วเบา

“ไหวหรือเปล่า”

“หนูตอบไม่ไหวได้ด้วยเหรอคะ”

“ไม่ไหวก็บอกไม่ไหว ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลาขนาดนั้น หนูอ่อนแอบ้างก็ได้ พ่อแม่ไม่ว่าอะไรหรอก” เตยหอมพูดพลางประคองใบหน...