บทที่ 46 ตอนที่ 45 ไม่ซื่อสัตย์

ตอนที่ 45 ไม่ซื่อสัตย์

ชีวิตที่ไม่มีคนรอ ไม่มีใครคอยปลุก คอยกวนใจ มันเงียบเหงาแปลกชอบกล เธอปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคิดถึงเขา คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงสีหน้ากวน ๆ

ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้..

จะคิดถึงเธอ เหมือนที่เธอกำลังคิดถึงเขาหรือเปล่า

“โดนอะไรมาเหรอคะ” อาจเพราะเธอเดินมาไม่ให้ซุ่มให้เสียง เลย...