บทที่ 16 16

ปลายนิ้วเรียวกดเข้าโพรไฟล์ชานนท์รวมถึงเพื่อนๆ ของเขาแล้วจัดการบล็อก ก็บล็อกมันทั้งไอจีทั้งไลน์แล้วก็เบอร์โทร มันอาจดูเหมือนเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ แต่เพราะเธอไม่ใช่พวกที่จิตใจเข้มแข็งขนาดนั้น ถ้าอะไรที่มันสามารถเซฟจิตใจตัวเองได้ก็ต้องทำไว้ก่อน

ถึงจุดที่มูฟออนได้สำเร็จ นึกถึงหน้าหรือได้ยินชื่อแล้วไม่รู้สึกรู้สาอะไร วันนั้นค่อยกลับมาปลดบล็อกก็ยังไม่สาย

‘อยู่กับตัวเองให้เป็น แล้วก็รักตัวเองให้มาก’

มันคือประโยคที่เธอเขียนใส่กระดาษด้วยลายมือตัวเอง แล้วแปะไว้บนกระจกเพื่อเตือนใจเวลาที่มองมัน แสนรักสบตาตัวเองผ่านเงาที่สะท้อนกลับมาพร้อมกับส่งยิ้ม

รักตัวเองสำหรับวันนี้เริ่มจากการเปลี่ยนชุดแล้วลงไปออกกำลังกายวิ่งรอบสวนที่ในหมู่บ้านสักสามรอบแล้วค่อยกลับมาทำข้าวกินก็แล้วกัน

“เดี๋ยวนี้ไม่มีสาวมาส่งอาหารให้เหรอวะ”

“มึงอย่าพูดถึง เดี๋ยวแป้งมาดักรอกูอีก” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ใจหนึ่งชานนท์ก็นึกกังวลรวมถึงเป็นห่วงอยู่บ้าง เพราะครั้งล่าสุดที่เจอกันคือแสนรักวิ่งตามรถเขาเหมือนคนเสียสติ แต่หลังจากวันนั้นเธอก็เงียบหายไปไม่โผล่มากวนใจอีกเลย จะว่าดีก็ดีแต่อีกใจก็ยังรู้สึกแปลกๆ ไม่ก็เพราะรูปที่เพื่อนของแสนรักลงในตอนนั้น

ชานนท์ยังติดใจอยู่ว่าหญิงสาวไปทำอะไรมาถึงได้รับบาดเจ็บ สองสามวันก่อนเขาไปทำธุระแถบชานเมืองเลยแวะเข้าไปที่บ้านแล้วแขวนยาไว้ที่รั้ว คิดว่าไหนๆ ก็เข้าไปแล้วหน้าปากซอยหมู่บ้านมีร้านขายยาพอดีเลยซื้อติดมือก็เท่านั้น

บ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ก็แปลว่าหญิงสาวออกไปทำงาน กลับบ้านก็คงเห็นของที่เขาแขวนไว้นั่นแหละ ทิ้งโน้ตใส่ไว้ด้วยว่ามาจากเขา

ไม่ใช่อะไรหรอก ถ้ามาจากคนอื่นกลัวว่าเจ้าตัวจะจับโยนลงถังขยะเสียก่อน

“หายไปแบบนี้ กูว่าแป้งไม่มาแล้วมั้ง ป่านนี้คงทำใจได้และ”

เลปกรพูดติดตลก แต่คนฟังรู้สึกไปอีกทาง หงุดหงิดนิดหน่อยกับสิ่งที่ได้ยิน

“เขาก็มีงานของเขา คงติดงาน” ชานนท์สรุปให้ เวลาแสนรักติดงานก็มักออกนอกบ้านติดกันหลายวันแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร

“ไลน์ก็ไม่ไลน์ โทรก็ไม่โทร น่าจะเป็นอย่างที่ไอ้โปบอกแล้วมั้ง”

อธินได้โอกาสรีบซ้ำเติม อยากรู้ว่าปฏิกิริยาของไอ้หมื่นระยำจะเป็นยังไง แต่ดูเหมือนมันจะยังเก็บอาการอยู่แม้รูจมูกเริ่มบานแล้วก็เหอะ

“หรือมีคนมาจีบแป้งวะ สวยๆ อย่างแป้งโสดได้ไม่นานหรอก”

“จะมีได้ไง เพิ่งห่างกับกู”

ชานนท์นิ่วหน้าคิ้วขมวดแน่น ลมหายใจถูกผ่อนออกอย่างแรง หมดอารมณ์ยกแก้วกระแทกปาก เพิ่งห่างกันได้ไม่นานไม่มีทางที่แสนรักจะไปมีแฟนใหม่ได้หรอก

ทำไมเขาจะไม่รู้ แสนรักไม่ใช่คนที่จะยอมเปิดใจให้ใครง่ายๆ ในระยะเวลาสั้นๆ

“เขาห่างกับมึงแล้วทำไมจะมีแฟนใหม่ไม่ได้” เห็นไอ้ตัวดีแสดงสีหน้าแบบนั้นคนที่รอสมน้ำหน้ามันอย่างเขาก็เริ่มสนุก

“กูยังไม่ได้เลิก แค่ถอยกันคนละก้าว” ไอ้พวกเวรนี่ ไม่เข้าใจว่าห่างๆ กันหรือไงวะ

“โถไอ้หมื่น! มึงถอยคนเดียวน่ะสิ” อธินแค่นหัวเราะ “ไอ้ควายเอ๊ย”

“มึงก็เลิกด่ามันได้แล้วไอ้ซุง” 

กลายเป็นเลปกรที่ห้ามทัพ ไหนๆ ตอนนี้ทั้งชานนท์กับแสนรักก็เหมือนกับเลิกกันไปแล้ว ปล่อยให้มันกลายเป็นเรื่องของอดีตไป

“แล้วสรุปกับน้องเทียนนี่ยังไง วันก่อนน้องเขาไลน์ถามกูอยู่ว่าโทรหามึงไม่ติด” น้องคนนั้นโทรมางอแงใส่เขาเมื่อวานนี่เอง

“กูบล็อกเบอร์ไปแล้ว” ชานนท์ตอบแบบไม่หยุดฉุกคิดแม้แต่วินาทีเดียว “ขี้เกียจคุย โทรมาแต่ละทีไม่มีเรื่องงานปนสักนิด”

“เอ้า! อะไรของมึง ที่เลิก เอ้ย! ที่มึงห่างกับแป้งเพราะอยากจีบน้องเทียนไม่ใช่หรือไง” เลปกรถึงกับส่ายหน้า ไม่รู้ว่าถ้าหญิงสาวโทรถามอีกครั้งแล้วเขาจะตอบยังไง

“ไอ้เหี้ย กูไม่ได้จีบ” ชานนท์โวยวายก่อนกระแทกลมหายใจเฮือกใหญ่ “คุยกันเรื่องงานพวกมึงก็รู้”

“เออไอ้ห่า มึงมันบริสุทธิ์ใจสุดๆ” เป็นอีกครั้งที่อธินทับถม ถ้าจะบอกว่าคุยเรื่องงานมันก็ไม่ผิดหรอก แต่นอกเหนือจากงานมันก็เหมือนมีอย่างอื่นเคลือบแฝงด้วย

ใครจะไปรู้ ไอ้ห่านี่มันชอบหว่านเสน่ห์ไปเรื่อย

“มึงจะด่าอะไรกูนักหนาวะไอ้ซุง”

“ด่าให้มึงสำนึกไง”

บอกตามตรงว่าเขารู้สึกผิดเหมือนตัวเองเป็นหนึ่งในคนที่ทำลายชีวิตผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

“กูรู้สึกผิดกับน้องแป้งฉิบหาย”

“ตัวการมันยังไม่รู้สึกผิดเลย” เลปกรบุ้ยหน้าไปทางไอ้ตัวดี “สรุปมึงแค่อยากห่างกับแป้งเพราะหมดแพสชัน ไม่ได้อยากมีใครใหม่ว่างั้น”

“กูแค่เบื่อๆ ตอนนี้อยากอยู่คนเดียว”

คนเบื่อหน่ายว่าเสียงเนือย อันที่จริงนอกจากวันที่นัดไปกินข้าวเขาก็ไม่ได้ติดต่อกับน้องคนนั้นอีก

ส่วนวันที่แสนรักบุกมาหาเขาก็ไม่ได้เป็นคนนัด แต่น้องเทียนอะไรนั่นแวะมาเที่ยวแล้วบอกว่าบังเอิญเจอพอดี

ก็ไม่ได้เชื่อหรอก ชานนท์มองออกว่าอะไรเป็นอะไร แต่ตอนนั้นก็ปล่อยเลยตามเลยแค่นั้น

“เอาใจไอ้ห่านี่ยากจริงๆ” เป็นอีกครั้งที่เลปกรบ่นซ้ำ เริ่มเห็นด้วยกับคำพูดของอธินขึ้นมาบ้างแล้ว

“นอกจากน้องแป้งใครจะทนมึงได้”

“แดกๆ เข้าไป ปากได้ไม่ว่าง” คนโดนด่าเลื่อนจานของกินเล่นไปทางไอ้คนพูด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กดูอะไรเรื่อยเปื่อย ยังสงสัยอยู่ว่าวันที่แสนรักบุกมาหาเธอรู้ได้ไงว่าเขาอยู่ที่นั่นจนไปเจอสตอรีไอจีเพื่อนตัวเอง

ก็คงตามมาจากที่ไอ้เวรนี่เช็กอินนั่นแหละ