บทที่ 3 3

“แค่นี้ก่อนแล้วกัน”อาการของคนหมดแพสชัน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาไปเสียทุกอย่าง

“จู้จี้จุกจิก แถมเดี๋ยวนี้ขี้บ่นด้วย น่ารำคาญฉิบหาย” วางสายไปแล้วก็ยังไม่หยุดบ่น

“ผู้หญิงก็แบบนี้ แต่กูว่าที่น้องแป้งโทรจี้มึงเนี่ยน่าจะเป็นเพราะมีเซนส์” เลปกรเย้าแหย่

เรื่องพวกนี้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าผู้หญิงมักจะรับรู้ได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่เริ่มเปลี่ยนไป อยู่ที่ว่าเจ้าตัวจะแสดงออกมาโต้งๆ หรือเปล่า แต่เท่าที่เห็นก็เหมือนว่าแสนรักน่าจะเก็บอาการไม่อยู่ ไม่งั้นเพื่อนเขาคงไม่นั่งหัวเสียอยู่แบบนี้

จะไม่ให้มันหัวเสียได้ไง ในเมื่อวันนี้คนที่มันพามาไม่ใช่แสนรักแต่เป็นผู้หญิงคนอื่น

“กูว่าถ้ามึงไม่คิดอะไรกับเขาแล้วก็บอกไปตรงๆ เถอะ มึงทำงี้กูสงสารน้องแป้ง” อธินไม่ได้อยากสอดมือยุ่งเรื่องคนอื่นเท่าไร โดยเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์พวกนี้

แต่ที่เตือนมันก็เพราะในเศษเสี้ยวความเป็นมนุษย์ที่ยังพอมีเหลืออยู่นั้น เขานึกสงสารแสนรักที่ยังไม่รู้ว่าอีกไม่นานอาจจะต้องเจ็บปวดกับทางเลือกของคนรักที่อาจจะกลายเป็นอดีต

“กูก็ยังคบกับแป้งอยู่นี่ไง” ชานนท์จิปากนึกขัดใจ ไอ้ห่านี่ก็จะให้กูชาติชั่วให้ได้เลย

“แต่มึงกำลังเสนอหน้าตามจีบผู้หญิงคนอื่นทั้งที่ตัวเองมีแฟนอยู่ไงไอ้เหี้ย”

“ไม่ได้จีบแค่ทำความรู้จักเพราะเรื่องงานไงไอ้ห่า อีกอย่างกูกับแป้งก็คบกันหลายปี มันเลยเริ่มจืดจางเป็นธรรมดากูก็ต้องหาเติมบ้างอะไรบ้าง”

คนที่เริ่มเบื่อกับอะไรเดิมๆ ไหวไหล่ เออ เขารู้ว่าตัวเองเลวที่อยู่ๆ ก็นึกหมดแพสชันกับแสนรัก

แล้วจะให้เขาฝืนตัวเองแสร้งทำตัวปกติต่อไปหรือไง แบบนั้นยังไงสักวันอีกฝ่ายก็ต้องเจ็บอยู่ดี จะวันนี้หรือวันข้างหน้าคำตอบมันก็ออกมาเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี

“มึงรู้สึกคนเดียวน่ะสิ” อธินส่ายหน้าเป็นรอบที่ร้อย ส่วนเลปกรนั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจใคร

“ไม่ใช่ว่ากูไม่รู้สึกผิดนะ แต่กูไม่อยากฝืนใจดันทุรังว่ะ”

“ส่วนกูรู้สึกผิดฉิบหาย เหมือนลงเรือลำเดียวกับมึง” ต้องมาช่วยมันโกหกแบบนี้ตลอด ถึงไม่เต็มใจแต่สุดท้ายก็ยอมช่วยมันอยู่ดี

“ไม่รู้โว้ย จะเอายังไงก็เอาสักทาง”

ชานนท์ตั้งใจแล้วว่ากลับไปรอบนี้เขาอาจจะหาเวลาเหมาะๆ เพื่อคุยกับหญิงสาวแบบจริงจังสักที

“กูขอคิดคำดีๆ ก่อน แป้งจะได้ไม่เจ็บมาก”

แสนรักไม่มีทรัพย์สมบัติเท่าไร เขาอาจจะช่วยเหลือเธอเรื่องเงินนิดหน่อย แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนเห็นแก่เงินก็เถอะ

คบกันมาเธอขยันทำงานทำการไม่ค่อยร้องขอให้เขาซื้ออะไรให้นักหรอก มีแต่เขานี่แหละที่เป็นป๋าบุญทุ่ม ช่วงกำลังรักกำลังหลงก็ขนมาเปย์ให้ทุกอย่าง

“ดีแค่ไหนเขาก็เจ็บ” อธินหมดคำจะพูดกับมัน “มึงมันเหี้ย”

“สาวมึงมาแล้วไอ้หมื่น” คนที่นั่งเงียบอยู่นานอย่างเลปกรส่งสัญญาณให้พวกมันพับเรื่องแสนรักเก็บใต้เบาะ

แน่นอนว่าชานนท์รีบปรับสีหน้าใหม่ ส่วนอธินถอนหายใจแล้วขอตัวออกไปเพราะมีสายเข้ามาพอดี

“รอนานไหมคะ เทียนบังเอิญเจอเพื่อนพอดีค่ะ ก็เลยแวะทักทายกันนิดหน่อย”

“ไม่นานครับน้องเทียน พี่รอได้อยู่แล้ว” ชานนท์ยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ เทียนหอมเป็นรุ่นน้องของเพื่อนอีกคนที่แนะนำให้เขารู้จักอีกที เห็นว่าสายงานเกี่ยวข้องกันทำความรู้จักกันไว้ วันนี้น้องว่างพอดีเลยชวนมากินข้าวด้วยกัน

ทางด้านเลปกรที่เป็นหนุ่มสังคมติดโซเชียล ร้านอาหารบรรยากาศดีๆ แบบนี้มีเหรอที่เขาจะไม่บันทึกภาพไว้

แม้วิวด้านหลังของไอ้หมื่นจะสวยน่าอวดผู้ติดตาม แต่เขาก็ยั้งมือได้ทันเพราะคนที่นั่งข้างมันยังต้องเก็บไว้เป็นความลับ

พอได้รูปที่น่าพอใจเลยจัดการอัปลงสตอรีไอจีพร้อมกับเช็กอินเสร็จสรรพ

แค่นี้ก็เรียบร้อย

‘ฉันเห็นผัวแกพาผู้หญิงคนอื่นขึ้นรถ’

‘ถ้าบริสุทธิ์ใจทำไมไม่บอกว่าผู้หญิงที่ขึ้นรถไปด้วยคือใคร’

‘ต่อให้มีเพื่อนมายืนยันยังไงก็น่าสงสัยอยู่ดีอะ อีกอย่างเป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันปิด’

‘เหมือนที่ฉันเป็นเพื่อนแก ถ้าแกทำผิดแน่นอนว่าฉันด่า แต่ฉันก็ขอปกป้องแกจากคนอื่นก่อนไง’

สามปีที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าแสนรักไม่ระแวงกับเรื่องพวกนี้ สองปีแรกความรักของเธอกับชานนท์ก็ราบรื่นดีอยู่หรอก แต่พอเข้าปีที่สามเขาก็เริ่มค้างที่คอนโดฯ มากขึ้น

เพราะงั้นเธอถึงเริ่มโทรหาเขาบ่อยครั้ง บางทีก็คอลปกติบางทีก็ขอวิดีโอคอล ทุกครั้งที่เปิดกล้องก็จะเห็นชานนท์วุ่นกับงาน

มีความเกรงใจอยู่บ้างแหละ แต่ได้ความสบายใจมากกว่า

ทว่าระยะหลังมานี่สิที่เซนส์ของเธอมันร้องเตือนดังหนักมาก เคยถามแล้วหลายครั้งแต่ชานนท์ก็ยืนกรานว่าไม่มีอะไรอย่างที่เธอคิด พอถามเข้ามากๆ ก็เริ่มหงุดหงิดใส่กัน กลายเป็นเธอที่ต้องยอมล่าถอยเพราะไม่อยากทะเลาะ

‘ถามแล้วหาเรื่องทะเลาะ แม่งเข้าตำรับเลยนะ’

‘ฉันว่าแกจับให้ได้แบบคาหนังคาเขาไปเลยดีกว่า’

‘ถ้านังแป้งจับได้แล้วมันจะทำยังไงต่อ’

คำถามนี้จิรชญาเหมือนไม่ได้ตั้งใจถามมุกดา แต่ตั้งใจโยนให้เธอมากกว่า ซึ่งเธอก็ได้แต่นั่งหงอยไม่มีคำตอบสำหรับเรื่องนี้

แสนรักสารภาพเลยว่าไม่เคยมีภาพวันที่ต้องเลิกรากับคนรักอยู่ในหัวสักนิด เธออาจจะถามหาเหตุผลแล้วลองปรับทั้งตัวทั้งความเข้าใจกันดูก่อน เผื่อว่ามันยังมีหนทางที่ยังไปต่อกันได้

ก็ไม่ได้อยากเลิก เธอก็รักของเธอมาตั้งหลายปี วาดฝันอยากสร้างครอบครัวกับผู้ชายคนนี้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป