บทที่ 40 40

มองแค่ด้านเดียวจนหลงลืมอีกด้านไปโดยปริยาย ทั้งที่แสนรักก็มีงานทำ พบเจอผู้คนร้อยพ่อพันแม่ที่ประสาทแดกไม่ต่างจากลูกค้าเขา

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรอเขากลับบ้านไปกินข้าวพร้อมกัน

ก็นั่นแหละ...เพิ่งมาคิดได้ก็ตอนที่เลิกกัน

ก่อนหน้านี้ที่ตามง้อยังคิดไม่ได้ด้วยซ้ำ ยังลำพองใจว่ายังไงแสนรักก็ไม่กล้าเลิก เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ