บทที่ 57 57

เป็นการโดนดับความหวังซ้ำๆ แต่ใจของเวธัสก็ยังนึกอยากลองพิชิตดูอีกสักครั้ง มันดูท้าทายจนเริ่มรู้สึกอยากเอาชนะ แต่คงไม่ใช่วันนี้คงต้องพักเวลาไว้อีกสักพัก

สมองกำลังคิดวางแผนเป็นขั้นเป็นตอน แต่อยู่ๆ กลับถูกกระชากสู่ความเป็นจริง

“ไหนบอกว่ามีกินข้าวกับที่บ้านไง?” แขกที่ไม่ได้รับเชิญเดินมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะ...