บทที่ 32 ตอนพิเศษ ส่งท้ายของส่งท้าย

ตอนพิเศษ ส่งท้ายของส่งท้าย

ร่างสูงที่อุ้มลูกด้วยลำแขนข้างเดียวกระซิบอะไรบางอย่างที่ใบหูเล็ก ดวงตากลมเฉกเช่นมารดาเบิกกว้างขึ้นและปิดปาก แต่ต่อให้ปิดยังไงคนมองก็รู้ว่าลูกกำลังยิ้มอย่างมีความสุข

“คุณแม่...” เมื่อโดนบิดาปล่อยลงที่ปลายเตียงร่างเล็กจุ้มปุ๊กก็ค่อย ๆ คลานเข่าเข้าไปเงียบ ๆ และเอ่ยปากเรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ