บทที่ 87 ผูกใจเจ็บ

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น คณเดชก็แทบอยากจะเอาหัวโขกกำแพงให้รู้แล้วรู้รอด

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า เพ็ญนีติ์ ของเขาจะผูกใจเจ็บได้ถึงเพียงนี้!

ท้ายที่สุด ชายหนุ่มก็ได้แต่มองตามแผ่นหลังของเพ็ญนีติ์ที่หยิบเสื้อสูทและกระเป๋าสะพาย กวาดเอกสารและแฟ้มงานบนโต๊ะใส่กระเป๋าจนหมด ก่อนจะผลักประตูห้องพักฟื้นเดินจากไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ