บทที่ 94 การหมั้นหมายตั้งแต่เด็ก

ทันทีที่สิ้นคำ เพ็ญนีติ์ก็สัมผัสได้ถึงกระแสความจองหองที่พุ่งพล่านออกมาจากน้ำเสียงของเขา

หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้น เชิดหน้าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตอบไปว่า

"คุณคิดว่าฉันจะชายตามองคุณงั้นเหรอ? ผู้ชายหลงตัวเองแบบคุณเนี่ย น่าขันชะมัด"

สิ้นคำพูดนั้น คุณชายไพศาลก็แค่นหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอก นัยน...