บทที่ 8 คำสั่งประกาศิตของมังกรเฒ่า และแม่ม่ายที่ราชาเลือก
กริ๊ง... กริ๊ง...
เสียงโทรศัพท์สายตรงที่ดังก้องอยู่ในห้องรับรองวีไอพีราวกับเสียงระฆังเตือนภัย บรรยากาศที่เคยอบอวลไปด้วยความรักและความอบอุ่นพลันเย็นเยียบลงถนัดตา
จิ่งถิงโจวขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคมกริบสีนิลฉายแววไม่สบอารมณ์ เขากดรับสายพลางกรอกเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย็นชาลงไป "ครับ คุณย่า"
ทันทีที่รับสาย น้ำเสียงแหบพร่าทว่าทรงอำนาจและเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของ 'คุณหญิงย่าจิ่ง' (Jing Lao Furen) ก็แผดดังทะลุลำโพงออกมาจนกู้หว่านอีที่นั่งอยู่แนบชิดยังได้ยินชัดเจน
(จิ่งถิงโจว! แกทำบ้าอะไรลงไปฮะ! ฉันให้แกไปเจรจาธุรกิจ ไม่ได้ให้แกไปประกาศหมั้นหมายกับแม่ม่ายที่เพิ่งหย่าขาดจากผัวแบบนั้น! แกเอาเกียรติยศของตระกูลจิ่งไปโยนทิ้งไว้ที่ไหน!)
"คุณย่าครับ" จิ่งถิงโจวตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย "หว่านหว่านไม่ใช่แม่ม่ายไร้ค่า เธอคือทายาทอันดับหนึ่งแห่งตระกูลกู้ และที่สำคัญ... เธอคือผู้หญิงคนเดียวที่ผมรักและจะแต่งงานด้วย"
(ตระกูลกู้แล้วยังไง!) คุณหญิงย่าตวาดกลับ (ต่อให้มันจะเป็นประธานกู้กรุ๊ป แต่มันก็เคยผ่านการแต่งงานและเป็นคนรับใช้ให้พวกตระกูลปลายแถวอย่างตระกูลฟู่มาตั้งสามปี! ข่าวคาวเหม็นโฉ่ขนาดนี้ แกจะให้มันมาเชิดหน้าชูตาเป็นนายหญิงแห่งจิ่งกรุ๊ปงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ! ฉันเตรียม 'เซี่ยอวี่ฉิน' ทายาทตระกูลเซี่ยแห่งยุโรปไว้ให้แกแล้ว กลับมาที่คฤหาสน์หลักเดี๋ยวนี้! ถ้าแกไม่มา... ฉันจะถือว่าแกกบฏต่อตระกูล!)
ติ๊ด!
สายถูกตัดไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของจิ่งถิงโจว เขากำโทรศัพท์แน่นจนข้อขาว นิ้วหนาเกือบจะบีบเครื่องมือสื่อสารราคาแพงให้แหลกคามือ
"พี่ถิงโจว..." กู้หว่านอีเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้ ลูบเบาๆ เพื่อคลายความตึงเครียด "คุณหญิงย่าโกรธมากเลยใช่ไหมคะ?"
จิ่งถิงโจวหันมามองใบหน้างดงามของคนรัก แววตาของเขาอ่อนโยนลงทันที "ไม่ต้องกังวลนะหว่านหว่าน พี่บอกแล้วไงว่าพี่เป็นคนคุมกฎของตระกูลจิ่ง ย่าไม่มีสิทธิ์มาบังคับพี่ คืนนี้เธอกลับไปพักผ่อนที่คฤหาสน์ตระกูลกู้เถอะ เดี๋ยวพี่จะกลับไปจัดการเรื่องที่คฤหาสน์หลักเอง"
"ไม่ค่ะ" กู้หว่านอีปฏิเสธเสียงแข็ง ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยว "ฉันไม่ใช่ดอกไม้ในเรือนกระจกที่ต้องคอยหลบอยู่ข้างหลังคุณนะคะ ในเมื่อฉันตกลงจะสวมมงกุฎนายหญิงแห่งจิ่งกรุ๊ปแล้ว ฉันก็ต้องพร้อมที่จะรับน้ำหนักของมัน... ฉันจะไปคฤหาสน์หลักกับคุณค่ะ"
จิ่งถิงโจวนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มบางๆ จะปรากฏขึ้นบนมุมปาก เขาดึงร่างบางเข้ามากอดจูบที่กระหม่อมอย่างแสนรัก "ได้... ในเมื่อภรรยาของพี่ใจสู้ขนาดนี้ เราก็จะไปบุกถ้ำมังกรด้วยกัน"
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ณ คฤหาสน์หลักตระกูลจิ่ง (Jing Main Estate)
ต่างจากคฤหาสน์ตระกูลกู้ที่เน้นความหรูหราแบบสมัยใหม่ คฤหาสน์หลักของตระกูลจิ่งนั้นตั้งอยู่บนภูเขาส่วนตัวชานเมืองหลวง เป็นสถาปัตยกรรมจีนโบราณผสมผสานความร่วมสมัยที่กินพื้นที่หลายพันไร่ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความขลังและอำนาจมืดที่สั่งสมมานับร้อยปี บอดี้การ์ดชุดดำยืนคุ้มกันแน่นหนาทุกๆ สิบเมตร ราวกับเป็นพระราชวังต้องห้าม
รถโรลส์-รอยซ์ของจิ่งถิงโจวแล่นเข้ามาจอดที่หน้าโถงใหญ่ ชายหนุ่มก้าวลงจากรถและประคองกู้หว่านอีลงมา เขากุมมือเธอไว้แน่นราวกับจะถ่ายทอดความมั่นใจให้
เมื่อบานประตูไม้แกะสลักบานใหญ่เปิดออก บรรยากาศภายในห้องโถงก็เงียบกริบและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
ที่เก้าอี้ไม้จันทน์หอมสลักลายมังกรตรงกลางโถง หญิงชราในชุดกี่เพ้าผ้าไหมสีทองอร่าม ประดับด้วยสร้อยไข่มุกดำและหยกจักรพรรดิเม็ดเป้ง นั่งตระหง่านอยู่ด้วยท่วงท่าของนางพญา เธอคือ 'คุณหญิงย่าจิ่ง' ผู้กุมอำนาจเบื้องหลังตระกูลจิ่ง แม้ใบหน้าจะมีริ้วรอยตามวัย แต่ดวงตานั้นกลับคมกริบและโหดเหี้ยมไม่ต่างจากหลานชาย
และที่ยืนอยู่ข้างกายของเธอ คือหญิงสาวร่างสูงโปร่งในชุดเดรสแบรนด์เนมสีแดงเพลิง ใบหน้าสวยเฉี่ยวแบบลูกครึ่งเอเชีย-ยุโรป ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีสดเหยียดยิ้มอย่างถือดี เธอคือ 'เซี่ยอวี่ฉิน' ทายาทตระกูลเซี่ย มหาอำนาจทางการเงินจากยุโรปที่ถูกวางตัวให้เป็นคู่หมั้นของจิ่งถิงโจว
"ยังกล้าพาผู้หญิงคนนี้เหยียบเข้ามาในบ้านของฉันอีกเหรอ ถิงโจว!" คุณหญิงย่ากระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะไม้เสียงดังปัง ทันทีที่เห็นกู้หว่านอีเดินเคียงคู่เข้ามากับหลานชาย
"ที่นี่คือบ้านของผม และเธอคือภรรยาของผม ทำไมผมจะพาเธอเข้ามาไม่ได้" จิ่งถิงโจวตอบเสียงเรียบ แต่ดังกังวานไปทั่วโถง
เซี่ยอวี่ฉินปรายตามองกู้หว่านอีตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะแค่นหัวเราะเบาๆ "คุณป้าคะ... นี่น่ะเหรอคะ 'คุณหนูใหญ่ตระกูลกู้' ที่กำลังเป็นข่าวครึกโครม หน้าตาก็งั้นๆ แถมยังมีประวัติเคยแต่งงานไปเป็นคนรับใช้ให้ผู้ชายกระจอกๆ มาตั้งสามปี... พี่ถิงโจวคะ รสนิยมของพี่เปลี่ยนไปกิน 'ของเหลือเดน' ตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย?"
คำพูดที่หยาบคายและจงใจดูถูกอย่างรุนแรง ทำให้บอดี้การ์ดและคนรับใช้ในโถงต่างลอบสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
ดวงตาของจิ่งถิงโจววาวโรจน์ไปด้วยโทสะ รังสีสังหารแผ่พุ่งออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบ เขากำลังจะเอ่ยปากสั่งสอนผู้หญิงปากดี แต่กู้หว่านอีกลับบีบมือเขาเบาๆ เป็นสัญญาณให้เขาหยุด
กู้หว่านอีก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว แววตาของเธอไม่มีความโกรธแค้น มีเพียงความสงบเยือกเย็นที่ลึกล้ำยิ่งกว่ามหาสมุทร รัศมีของนางพญาที่เคยสยบคนทั้งงานเลี้ยงแกรนด์กาล่ายังคงเจิดจ้า
"คุณคงจะเป็นคุณหนูเซี่ยสินะคะ" กู้หว่านอีเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ "ได้ยินมาว่าตระกูลเซี่ยได้รับการศึกษาจากสถาบันผู้ดีชั้นสูงในยุโรป... แต่ดูเหมือนว่าสถาบันเหล่านั้นจะสอนแค่เรื่องการใช้เงิน ไม่ได้สอนเรื่อง 'มารยาท' ในการพูดถึงคนอื่นเลยนะคะ"
เซี่ยอวี่ฉินหน้าตึง "นี่แกกล้าด่าฉันเหรอ! นังแม่ม่าย! แกคิดว่าแกเป็นทายาทตระกูลกู้แล้วจะยิ่งใหญ่คับฟ้าหรือไง ทรัพย์สินของกู้กรุ๊ปรวมกันยังไม่เท่ากับเศษเสี้ยวของธุรกิจครอบครัวฉันในยุโรปด้วยซ้ำ! แกมันไม่มีค่าพอที่จะยืนอยู่ข้างพี่ถิงโจว!"
"มีค่าหรือไม่มีค่า... ไม่ได้ขึ้นอยู่กับปากของคุณค่ะ" กู้หว่านอีตอบกลับอย่างเยือกเย็น ก่อนจะหันไปสบตากับคุณหญิงย่าจิ่งโดยไม่หลบเลี่ยง "คุณหญิงย่าคะ ฉันเคารพคุณในฐานะผู้ใหญ่ของพี่ถิงโจว แต่ฉันขอพูดตรงๆ... อดีตสามปีของฉัน คือบทเรียนที่ฉันเลือกจะเรียนรู้ด้วยตัวเอง ฉันอาจจะเคยโง่เขลาในเรื่องความรัก แต่ในเรื่องธุรกิจและอำนาจ ฉันไม่เคยเป็นรองใคร... และที่สำคัญ พี่ถิงโจวเลือกฉัน ไม่ใช่เพราะฉันรวย หรือเพราะตระกูลกู้ แต่เพราะเขา 'รัก' ฉัน... สิ่งที่ผู้หญิงบางคนยืนเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ พยายามแทบตายก็ไม่มีวันได้ไป"
"นังเด็กปากดี!!" คุณหญิงย่าจิ่งผุดลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด ชี้นิ้วสั่นเทาไปที่หน้าของกู้หว่านอี "กล้าดียังไงมาสั่งสอนฉัน! แกคิดว่าความรักลมๆ แล้งๆ มันจะปกป้องแกได้งั้นเหรอ! ถิงโจว! ฉันยื่นคำขาดให้แกตรงนี้... ถ้าแกยืนกรานจะแต่งงานกับนังผู้หญิงมีตำหนิคนนี้ แกจะต้องสละตำแหน่ง 'ประธานบริหารจิ่งกรุ๊ป' และออกไปจากตระกูลจิ่งซะ! ดูสิว่าถ้าแกกลายเป็นคนตัวเปล่า นังผู้หญิงหน้าเงินคนนี้มันยังจะรักแกอยู่อีกไหม!"
คำประกาศิตของคุณหญิงย่าทำให้ทุกคนในโถงช็อกตาตั้ง! การสละตำแหน่งผู้นำจิ่งกรุ๊ป หมายถึงการทิ้งอำนาจล้นฟ้าและทรัพย์สินมูลค่านับล้านล้านหยวน! ไม่มีผู้ชายคนไหนในโลกที่สติสัมปชัญญะสมบูรณ์จะยอมแลกอำนาจมหาศาลขนาดนี้กับผู้หญิงเพียงคนเดียว
เซี่ยอวี่ฉินแสยะยิ้มกว้าง เธอรอคอยวินาทีนี้มาตลอด พี่ถิงโจวเป็นคนบ้างานและกระหายอำนาจ เขาไม่มีทางทิ้งจิ่งกรุ๊ปเพื่อผู้หญิงพรรค์นี้แน่!
จิ่งถิงโจวยืนนิ่ง แววตาของเขาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความหวั่นไหวใดๆ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อสูทราคาแพงระยับออก ก่อนจะถอดมันทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี ท่ามกลางความตกตะลึงของคุณหญิงย่าและเซี่ยอวี่ฉิน
"ก็ได้ครับ" จิ่งถิงโจวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังพูดเรื่องสภาพอากาศ "ในเมื่อคุณย่าต้องการตำแหน่งประธานนัก ก็เอาไปเถอะครับ... ผมบอกแล้วไง ว่าต่อให้ต้องทิ้งโลกทั้งใบ ผมก็ไม่เสียดายถ้ามีหว่านหว่านอยู่ข้างๆ"
"ก... แกบ้าไปแล้วเหรอ จิ่งถิงโจว!" คุณหญิงย่าเบิกตากว้างจนแทบถลน ร่างชราทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ "แกจะทิ้งสมบัติล้านล้านหยวนเพื่อผู้หญิงคนเดียวเนี่ยนะ!"
เซี่ยอวี่ฉินอ้าปากค้าง ใบหน้าซีดเผือด "พี่ถิงโจว... พี่ล้อเล่นใช่ไหมคะ... พี่จะยอมทิ้งทุกอย่าง..."
กู้หว่านอีมองชายหนุ่มที่ยอมทิ้งอาณาจักรของตนเองเพื่อเธอด้วยความซาบซึ้งใจ หัวใจของเธอพองโตจนแทบจะล้นออกนอกอก เธอรู้ดีว่าจิ่งถิงโจวไม่ได้ล้อเล่น เขาคือผู้ชายที่ทำทุกอย่างตามที่พูดเสมอ
กู้หว่านอีเหยียดยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก เธอตวัดสายตาเหยียดหยามมองดูคุณหญิงย่าและเซี่ยอวี่ฉิน ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนทั้งคฤหาสน์ต้องหน้าหงาย
"ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะคุณหญิงย่า ถึงพี่ถิงโจวจะกลายเป็นคนตกงานไร้สมบัติ..." กู้หว่านอีคล้องแขนจิ่งถิงโจวอย่างผู้ชนะ "แต่ทรัพย์สินของฉันและตระกูลกู้ ก็มีมากพอที่จะ 'เลี้ยงดู' เขาไปได้ทั้งชาติ แถมยังเหลือพอให้ฟาดหัวพวกตาแก่หัวโบราณกับพวกลูกคุณหนูสมองกลวงได้อีกเยอะเลยล่ะค่ะ!"
จบคำพูด กู้หว่านอีก็ดึงแขนจิ่งถิงโจวหันหลังเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลจิ่งไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้มังกรเฒ่าและคุณหนูตระกูลเซี่ยนั่งแค้นใจจนแทบกระอักเลือดอยู่เบื้องหลัง!
สงครามระหว่างแม่ม่ายพันล้านกับมหาอำนาจตระกูลจิ่ง... เพิ่งจะลั่นระฆังเปิดฉากอย่างเป็นทางการ!
