บทที่ 47 ตอนที่26.2 เราควรพอกันแค่นี้2

   "คุณภานุ ฉันว่า...เราหยุดทำแบบนี้เถอะค่ะ"

"เมื่อยเหรอ"

"ไม่ใช่"

"แล้วอะไร"

เขาถามมา เธอกลับเงียบไปอึดลมหายใจหนึ่ง

"เซ็นใบหย่าให้ฉันเถอะค่ะ"

สิ่งที่พูดออกมามันตรงข้ามกับคำถาม ภานุนิ่งงันไป ไม่มีแม้แต่จะหายใจแรงๆ ไม่มีแม้กระทั่งเสียงหัวใจเต้นระรัวเมื่อฟังคำขอนี้จบ

โจลีนไม่ชอบเลยกับท่าทีไม่ยิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ