บทที่ 11 10 | ของขวัญ
10 | ของขวัญ
หนึ่งเดือนต่อมา
ความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง อมีนาในฐานะนางบำเรอทำหน้าที่ได้ดีขึ้นทุกวัน เธอเรียนรู้และใช้ประสบการณ์อันน้อยนิดเพื่อเอาใจชายที่รัก แม้จะเอาเรื่องหนี้มาเป็นข้ออ้าง แต่ตัวเธอรู้ดีว่าเธอทำไปเพราะอะไร การได้ใกล้ชิดเขาทำให้เธอมีความสุขมีกำลังใจในการใช้ชีวิต
เฉกเช่นวันนี้ที่รู้ว่าเขาจะมาทานข้าวกับคุณย่า เธอจึงตื่นแต่เช้ามาทำหน้าที่แม่ครัวจัดเตรียมอาหารด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติของเธอทำให้คนในครัวแปลกใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเพื่อนสนิทอย่างเพียงดาว
“หม้อต้มซุปมันมีดีอะไรเหรอ ถึงได้ยิ้มให้มันขนาดนั้น” เพียงดาวมองเพื่อนรักด้วยสายตาจับผิด นอกจากท่าทางที่มีความสุขเกินไปช่วงนี้อมีนายังชอบหายไปในช่วงดึกๆ อีก เห็นบอกว่าทำงานพาร์ทไทม์แต่พอถามว่าทำที่ไหนก็ชอบเปลี่ยนเรื่องคุยตลอด
“หรือมีเรื่องอะไรดีๆ เล่าให้ฟังบ้างสิ” เพียงดาวถามต่อ ทว่าอีกฝ่ายก็เอาแต่ยิ้มและยืนยันว่าไม่มีอะไร
“มันก็แค่มีความสุขกับการทำงานน่ะ” อมีนาตอบเพื่อนรักพร้อมรอยยิ้มและหันไปทำอาหารต่อ ทุกวินาทีเต็มไปด้วยความสุขและยิ่งนึกถึงข้อความจากใครบางคนก็ยิ่งเขินจนหน้าแดง
‘คืนนี้เจอกันที่คอนโด’
ข้อความจากคุณชายทำให้เธอใจเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึง แม้ว่าเขาจะนัดเธอไปหาเกือบทุกวันก็ตาม
หมับ!
เพียงดาวที่ทนต่อความสงสัยไม่ไหวจึงได้จับไหล่เพื่อนให้หันมาสบตากัน
“มีอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่ไหม?”
คำถามที่จริงจังของเพียงดาวทำให้อมีนาเสียอาการในทันที พยายามเลี่ยงหลบสายตาแต่เพียงดาวก็จับพิรุธได้
“ฉันรู้ว่าเธอมีเรื่องปิดบังฉันอยู่ ไว้พร้อมเมื่อไหร่ค่อยเล่าก็ได้”
“ไม่โกรธใช่ไหม” อมีนาถามด้วยความรู้สึกผิดต่อเพื่อน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สามารถบอกความจริงออกไปได้
“ไม่โกรธ ถ้าเรื่องที่ทำอยู่มันจำเป็นต่อชีวิต” เพียงดาวเชื่อว่าอมีนาเป็นคนมีเหตุผล
“ขอบคุณนะที่เข้าใจ” ความอึดอัดหายไปทันทีเมื่อเพื่อนเข้าใจ
“ทำอาหารต่อเถอะ ได้ยินว่ามีแขกมาด้วย”
เมื่อนึกถึงแขกของบ้านใหญ่ที่เป็นคนคุ้นเคย ใบหน้าสวยก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง
“อาการเหมือนคนมีความรักเหมือนกันนะ”
“ไม่มีหรอก มาช่วยกันทำอาหารดีกว่านะเดี๋ยวทำไม่ทัน”
อมีนาตัดบทก่อนที่ความลับจะแตก ถึงจะมั่นใจว่าเพียงดาวเป็นคนเก็บความลับได้ แต่เธอก็เขินอายเกินกว่าจะบอกว่าเธอนอนกับคุณชาย
..
เวลาต่อมา…
อาหารมากมายถูกฝีมืออมีนาถูกจัดวางบนโต๊ะใหญ่ในห้องอาหารอย่างสวยงาม คงไม่ต้องพูดถึงรสชาติที่เทียบเท่าเชฟชื่อดัง เพราะถ้าไม่อร่อยจริงคงไม่ได้ยกให้เป็นแม่ครัวประจำคฤหาสน์ แน่นอนว่าพรสวรรค์นี้ตกทอดมาจากผู้เป็นแม่
“ไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง”
“ไล่ให้คนทำออกไปเพื่อตัวเองจะได้เสนอหน้า นิสัยเสียไม่เลิก” เพียงดาวหันไปแขวะเด็กนิสัยเสียแทนอมีนาที่เอาแต่เงียบ
“แล้วเสือกเรื่องครอบครัวคนอื่น คิดว่าตัวเองดีนักหรือไง” เมษาสวนกลับในทันที
“ไม่เป็นไรหรอก มีนทำอาหารทั้งวัน กลิ่นอาหารติดตัวเต็มไปหมด ให้เมษากับพี่ๆ ดูแลต่อก็ดีแล้ว”
อมีนาที่ไม่อยากมีเรื่องก็ได้บอกไปก่อนที่จะขอตัวแยกออกไปห้องพัก ยังไงวันนี้เธอก็จะได้เจอคุณชายอยู่แล้ว ไม่เจอตอนเช้าก็คงไม่เป็นไร
ระหว่างที่อมีนาเดินกลับมาที่ห้อง ก็เจอผู้เป็นพ่อยืนรออยู่หน้าห้องพัก
“พ่อมีธุระอะไรเหรอคะ”
“พ่อจะมาลูกสาวต้องมีธุระด้วยหรือไง”
“….”
“ได้ยินว่าช่วงนี้แกได้ไปหาคุณชายบ่อยๆ คุณชายให้เงินแกบ้างหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ คุณชายจะให้เงินมีนทำไม พ่อก็รู้ว่ามีนไปหาคุณชายเพราะอะไร”
“จะเพราะอะไรก็ช่าง แกเป็นผู้หญิงของคุณชายแล้ว ไปบำเรอ... เอ้ย! ไปดูแลคุณชายถึงคอนโดทุกวันก็น่าจะให้ค่าตอบแทนแกบ้าง”
“พ่อมีธุระอะไรบอกมีนมาตรงๆ เถอะ”
“เมื่อวานพ่อไปเจอเพื่อนมา เพื่อนมันเลยชวนพ่อลงทุนเปิดร้านอาหาร พ่อเห็นว่าทำเลมันดี ตรงนั้นมีคนต่างจังหวัดเยอะเลยอยากจะลงทุนกับมัน มีนพอจะมีเงินให้พ่อสักก้อนไหม เดี๋ยวพ่อเอามาคืน”
“พ่อจะใช้เท่าไหร่คะ”
“แสนห้า”
“เยอะขนาดนั้นมีนไม่มีหรอกค่ะ”
“พ่อรู้ว่าแกไม่มี แต่คุณชายของแกมี ไปขอคุณชายให้พ่อหน่อยสิ”
“มีนไม่กล้าทำแบบนั้นหรอกค่ะ”
“ลุงจะให้ยัยมีนไปอะไรเหรอ?”
เสียงของเพียงดาวทำให้สองพ่อลูกต้องหยุดเรื่องที่คุยก่อนหน้า
“วันนี้คุณ…” ผู้เป็นพ่อกำลังจะเอ่ยปากบอกว่าคุณชายจะมาให้เข้าไปขอเงิน แต่ลูกสาวก็พูดแทรกขึ้นมาเพราะกลัวว่าเพียงดาวจะรู้เรื่อง
“ไว้มีนจะโทรบอกนะคะพ่อ”
“ตกลงใช่ไหม จะขอ…”
“ค่ะ มีนจะลองทำตามที่พ่อบอก แต่พ่ออย่าให้ใครรู้เรื่องนี้ได้ไหมคะ” ประโยคหลังอมีนาถึงกับยกมื้อป้องปากบอกให้พ่อได้ยินแค่คนเดียว
“ได้อยู่แล้วลูกรัก ฉลาดแบบนี้สมแล้วที่เป็นลูกพ่อ”
ฟู่ววววว!
อมีนาถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อพ่อยอมกลับไปง่ายๆ
“มาขอเงินอีกแล้วเหรอ?” เพียงดาวถามอย่างรู้ทัน
“ใช่”
“เวรกรรมของเราจริงๆ เลยนะ สู้ต่อไปละกัน”
เพียงดาวที่อยู่ในสถานะโดนครอบครัวรีดไถ่ก็ได้แต่ปลอบใจแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไป
…
ก๊อก!! ก๊อก!!
เสียงเคาะประตูทำให้เจ้าของห้องที่กำลังเครียดเรื่องเงินสะดุ้งตื่น
“พี่คชามีธุระอะไรกับมีนเหรอคะ?”
“คุณชายฝากมาให้”
อมีนารีบยื่นมือไปรับถุงสีดำถุงที่ยื่นมาตรงหน้า ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยถามอะไร คนสนิทของคุณชายก็หันหลังเดินออกไปทันที
ใส่ให้ดูหน่อย
โพสต์อิทเล็กๆ ทำให้ใบหน้าสวยร้อนผ่าว ยิ่งเปิดดูชุดที่ส่งมาก็ยิ่งร้อนไปถึงทรวงใน
อึก! อมีนาถึงกับกลืนน้ำลายลงขณะสำรวจชุดนอนสุดเซ็กซี่และชุดครอสเพลย์หลากหลายอาชีพ
แบบนี้ก็เรียกชุดเหรอ ทำไมถึงได้โป้ขนาดนี้เนี่ย!
Line!
เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นมาทำให้อมีนาวางชุดเซ็กซี่ลงก่อน
คุณชาย : ได้รับของขวัญหรือยัง
อมีนา : ได้รับแล้วค่ะ
คุณชาย : ใส่คืนนี้เลยนะ
อมีนา : ค่ะ
แค่นึกถึงตอนที่สวมใส่ต่อหน้าชายที่รักหัวใจก็เต้นระรัว ยิ่งตอนที่สายตาอันทรงเสน่ห์ที่มองมายังร่างของเธอก็ยิ่งร้อนวูบวาบไปถึงใจกลางสาว
เรื่องอายก็อายอยู่หรอกนะ แต่ถ้าใส่แล้วทำให้เขาพอใจ เธอก็ยอมใส่
..
1 คอมเมนท์ = ล้านกำลังใจ
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ
ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามคัดลอก แก้ไข หรือดัดแปลงเด็ดขาด!!
