บทที่ 14 13 | ยกเลิกสัญญา
13 | ยกเลิกสัญญา
สองร่างเปลือยเปล่านอนอยู่บนเตียงกว้างด้วยท่าทางหมดแรง หลังจากที่บทรักอันเร่าร้อนจบลงไปในเวลาเกือบเช้า
“อ๊ะ!” ร่างเล็กค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งแต่ความเจ็บแสบตรงใจกลางสาวทำให้เธอเผลอร้องออกมา
“จะไปไหน” คุณชายมาเฟียที่นอนหลับตาอยู่ข้างๆ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
“มีนจะกลับห้องค่ะ” อมีนาก้มหน้าตอบด้วยความเขินอาย เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเขา
“เดี๋ยวให้คนเอายาไปให้”
“ค่ะ” ใบหน้าสวยพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะหยิบชุดคลุมมาสวมใส่ แล้วเดินไปเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่คนละทิศคนละทาง
หญิงสาวมองซ้ายมองขวาเพื่อตรวจเช็คต้นทาง เมื่อทางสะดวกและไม่มีใครผ่านมาเธอจึงรีบเดินออกจากห้องของคุณชายทันที
ร่างสวยกลับเข้ามาในห้องพักของตัวเองด้วยรอยยิ้ม เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้คุณชาย ถึงแม้จะเป็นความสุขชั่วคราวเธอก็ดีใจและมีความสุขมาก
หลังจากที่อมีนาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เธอก็เผลอนอนหลับด้วยความเหนื่อย เนื่องจากไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืน ถึงจะเป็นการนอนพักเพียงไม่กี่นาทีแต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้นอนพัก
เสียงนาฬิกาปลุกข้างเตียงดังขึ้นแจ้งเตือนเมื่อถึงเวลาทำงานในครัวของอมีนา ทุกวันเธอจะต้องเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารให้เช้าให้กับนายท่านของบ้าน
ร่างบางลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อยอีกครั้ง ผมยาวสลวยถูกมัดรวบดึงขึ้นเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยก่อนที่จะเข้าครัวทำอาหาร
อมีนาตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี และเธอก็มักจะได้รับคำชมอยู่เป็นประจำ ทั้งเรื่องหน้าตาและรสชาติของอาหารและเธอก็มีพรสวรรค์ในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
“อารมณ์ดีจังเลยนะ” เพียงดาวทักขึ้นเมื่อเห็นว่าช่วงนี้เพื่อนรักดูสดใสและอารมณ์ดีจนน่าแปลกใจ
“ก็มีความสุขที่ได้ทำอาหารไง” อมีนาตอบกลับเพราะการทำอาหารก็เป็นส่วนหนึ่งของความสุขเธอเช่นกัน
“ให้มันจริงเถอะ” เพียงดาวยังคงแกล้งแซวต่อ
ใบหน้าสวยส่ายหน้าเบาๆ ไปมาให้กับท่าทางของเพียงดาว ก่อนจะจัดจานและนำอาหารออกไปเตรียมไว้บนโต๊ะในห้องอาหารให้เรียบร้อย
“เย็นนี้จะมีแขกมาที่บ้าน ฝากเตรียมอาหารเย็นด้วยนะ” คุณหญิงเอ่ยบอกสาวใช้เอาไว้ พอถึงเวลาจะได้ไม่ต้องรีบร้อนอะไร
“รับเป็นเมนูอะไรดีคะ” อมีนาถามขึ้นมาทันที เพราะเธอจะได้ออกไปซื้อของและทำอาหารให้ทันเวลา
“เดี๋ยวฉันขอเลือกเมนูก่อน” แขกที่จะมาในวันนี้ค่อนข้างที่จะเป็นคนสำคัญ อาหารแต่ละเมนูต้องออกมาดีที่สุด
“ค่ะ”
“อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงเดี๋ยวให้คนเอาเมนูกับเงินที่จะซื้อของมาให้” หลังจากที่ทานอาการเสร็จคุณหญิงก็เดินไปยังห้องนั่งเล่นตามด้วยแม่บ้านอีกสองคน
อมีนาเก็บถ้วยจานเข้าไปทำความสะอาดในห้องครัวตามหน้าที่ วันนี้เป็นวันหยุดที่มหาวิทยาลัยเธอจึงมีเวลาทำงานในครัวได้อย่างเต็มที่
เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแม่บ้านก็เดินเข้ามาในครัวพร้อมกับกระดาษและเงินจำนวนหนึ่ง
“คุณหญิงฝากมาให้ แล้วก็ฝากมาบอกด้วยว่าคืนนี้อาหารต้องออกมาดูดีที่สุด”
“ค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ มีนจะทำให้ดีที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวรับปากด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
หลังจากที่แม่บ้านเดินออกไปอมีนาก็หยิบกระดาษขึ้นมาดูเมนูอาหารที่จะต้องทำให้เย็นนี้ ซึ่งเธอต้องทำเมนูและแต่ละเมนูก็ไม่ใช่จะทำง่ายๆ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอ
“จะซื้ออะไรบ้าง ให้พี่ไปซื้อให้ไหมกำลังจะไปตลาดพอดีเลย” พี่นิดเอ่ยถาม
“ฝากด้วยนะคะ เดี๋ยวมีนจะเตรียมของรอ” มือบางยื่นกระดาษเมนูอาหารให้พี่นิดจัดการเรื่องซื้อของ ส่วนเธอจะหาของในครัวที่มีอยู่มาทำเมนูอื่นรอ
เนื่องจากต้องทำหลายเมนูและต้องเตรียมของหลายอย่างทุกคนจึงต้องช่วยกันเตรียม ช่วยกันทำตั้งแต่ตอนนี้เลย ไม่งั้นเสร็จไม่ทันเวลาอย่างแน่นอน
“แขกใครมาเหรอ ทำไมเมนูอาหารถึงได้เยอะขนาดนี้” แม่ครัวที่ช่วยกันเตรียมของอยู่เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย
“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” อมีนาตอบไปตามตรง เพราะเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยและเธอก็มีหน้าที่แค่ทำตามคำสั่งไม่มีสิทธิ์ถาม
เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นของวันและทุกคนในครัวต่างก็ช่วยกันทำอาหารอย่างเต็มที่ เพราะแต่ละเมนูต่างมีความยากง่ายแตกต่างกัน
“เมนูไหนเสร็จแล้วก็จัดจานได้เลยนะ” เสียงป้าพรเอ่ยบอกเมื่อใกล้ถึงเวลาทานอาหาร
“ค่ะ” อมีนาเริ่มลงมือจัดตกแต่งจานอาหารอย่างสวยงามตามคำสั่ง
ใช้เวลาไม่นานอาหารที่ทำเสร็จก็ถูกนำออกมาวางบนโต๊ะอย่างสวยงาม อมีนายืนมองผลงานของตัวเองด้วยความภูมิใจก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัว
“รู้ไหมว่าวันนี้ทำไมถึงมีแขกมาที่ตึกใหญ่” เพียงดาวเอ่ยถามเพื่อนนักในขณะที่ช่วยกันทำความสะอาดห้องครัว
“ไม่รู้” หญิงสาวส่ายหน้าแต่สายตายังคงจ้องมองไปที่หม้อใบใหญ่ที่เธอกำลังล้างทำความสะอาดอยู่
“ฉันได้ยินมาว่าคุณชายมีคู่หมั้นแล้ว” เพียงดาวพูดไปตามที่เธอได้ยินมา
“ข่าวมั่วหรือเปล่า?” อมีนาถามกลับเพราะเธอไม่เคยรู้หรือได้ยินเรื่องนี้มาก่อน เธอก็เลยไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่
“ฉันได้ยินมาเต็มสองหูว่าคุณชายหมั้นกับลูกสาวนักการเมือง ที่มีแขกมาวันนี้ก็เพื่อที่จะมาคุยกันเรื่องนี้แหละ” เพียงดาวอธิบายต่อ
ร่างบางยืนตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินประโยคที่เพียงดาวพูดออกมา หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ เมื่อผู้ชายที่เธอรักมีคู่หมั้น
“ขอตัวก่อนนะ” หญิงสาวไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทำอะไรต่อจึงขอตัวกลับห้อง
“จะไปไหน?”
“มีนพึ่งนึกขึ้นได้ว่ามีรายงานที่ยังทำไม่เสร็จค่ะ”
อมีนาเดินคอตกกลับห้องพักพร้อมหัวใจที่แตกสลาย นอกจากคำพูดของเพียงดาวแล้วเธอยังได้ยินแม่บ้านคุยกันเรื่องนี้ ทำให้เธอมั่นใจในสิ่งที่ได้ยินอย่างชัดเจน
หญิงสาวนอนคิดทบทวนเรื่องราวอยู่คนเดียวจนดึก เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอก็ไม่สนใจ ในเมื่อคุณชายมีคู่หมั้นแล้วเธอก็คงจะหมดหน้าที่
‘ฉันขอยกเลิกสัญญาทุกอย่าง’
หัวใจดวงน้อยว้าวุ่นจนทนไม่ไหว จึงตัดสินใจส่งข้อความกลับไปเพื่อให้ทุกอย่างจบลงในวันนี้ จะได้ไม่มีอะไรค้างคากันอีกต่อไป
อมีนากลับมาใช้ชีวิตตามปกติทำงานในครัวเสร็จก็ออกไปเรียน เรียนเสร็จก็กลับมาพักผ่อนและทำงานในครัวต่อ ถึงแม้ในใจจะเจ็บปวดและคิดถึงมากแค่ไหน แต่เธอก็ต้องอดทนและเลิกยุ่งเกี่ยวกับคุณชายให้ได้
..
1 คอมเมนท์ = ล้านกำลังใจ
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ
ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามคัดลอก แก้ไข หรือดัดแปลงเด็ดขาด!!
