บทที่ 22 วันแห่งความยินดี

ไม่รีรอดันพรวดเดียวสุดแรง มันลึกจนจุก สะโพกผายถูกบีบขยำแดงเถือก แพรไหมยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง กลัวเสียงลอดออกนอกห้อง ในท้องเหมือนเกลียวคลื่นขึ้นลงมันเสียวจนขาสั่น กายหนาโน้มทาบทับแผ่นหลังบาง

สอดมือเกาะกุมบดบี้ขยำเต้าทั้งสองลูกอย่างเมามัน ลำเอ็นผุดเข้าผุดออกตามแรงกระแทกกระทั้นถาโถม ข้างในมันช่างอุ่นร้...