บทที่ 31 คนเคยรัก

นอนหอบเหนื่อยหายใจระรวย ลำคอแห้งผาก หลับตาพริ้ม

“ค่ำคืนนี้อีกยาวนานหนูแพร” เขาหยัดกายขยับสะโพกหนักหน่วงและรุนแรง สลับกับค่อยลดจังหวะลงช้า ๆ เนิบ ๆ จากนั้นก็เร่งความเร็วกระแทกกระทั้นตอกอัดเน้น ๆ ก่อนปล่อยน้ำเชื้อใส่ภายในท้องหญิงสาว

“พอ พอแล้วค่ะ” น้ำเสียงถูกกลืนกินหายไป โดยไม่สามารถห้ามปรามชายหนุ่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ