บทที่ 78 เพื่อความสบายใจ

(ทำเชี่ยอะไรวะ) พร้อมกับส่งรูปตัวเงินตัวทองไปให้กับอภินันท์ด้วย

(จะไปรู้เหรอ มึงเมามากเหมือนหมาวันนั้น มึงอาจจะ...) แล้วก็ไม่ได้พิมพ์อะไรต่อ

แต่ปลายทางเริ่มกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ เพราะจำอะไรไม่ได้จริง ๆ หลังจากงานเลี้ยง รู้แค่นั่งบนรถ แล้วมารู้ตัวอีกทีตอนเช้า ทุกอย่างเหมือนฝันไปหมด...

(เอ้อ... แ...