บทที่ 43

มุมมองของเอลล์

“ห้องของคุณพร้อมแล้วครับ คุณลูน่า อยากพักสักครู่ไหมครับ” พ่อบ้านเอ่ยถามด้วยความเคารพ

“ขอบคุณค่ะ” ฉันฝืนตอบ พยายามยิ้ม แต่คงออกมาคล้ายหน้าบึ้งมากกว่า

ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงขนาดมหึมา ทั้งยังสวมชุดเดิมที่ใส่ไปในการพบปะอันเลวร้ายครั้งนั้น ความอ่อนล้าจากพายุอารมณ์ถาโถมใส่พร้อมกันในคราวเดีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ