บทที่ 81

มุมมองของเอลล์

“ผะ…ผมคงควรจะ…” เจสันตะกุกตะกัก เสียงแทบไม่ดังไปกว่าเสียงกระซิบ ระหว่างที่มือสั่น ๆ ควานหากุญแจ พยายามสตาร์ตรถด้วยนิ้วที่สั่นเทา

แต่แบรดไม่มีวันปล่อยให้เขามุดหนีไปได้ง่าย ๆ แบบนั้น

ฉันรู้สึกว่าแขนของแบรดที่โอบเอวฉันคลายลงเล็กน้อย ทว่าเขายังรั้งฉันไว้แนบข้างกาย ขยับตัวหันไปเผชิญหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ