บทที่ 147 ความโกรธอันยิ่งใหญ่

วินาทีนั้น อัญชนียืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อจ้องมองใบหน้าเล็กๆ ทั้งสี่ที่ลอยอยู่ตรงหน้า... นิคน้อยสองคน และแอนน์น้อยอีกสองคน ที่เหมือนกันราวกับแกะออกมาจากพิมพ์เดียวกัน

สมองของเธอหยุดสั่งการไปชั่วขณะ ร่างกายลืมเลือนวิธีกระดิกตัวตอบโต้ไปเสียสนิท

ทว่าเจ้าตัวแสบทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ