บทที่ 88 ถึงตรงนี้

คำสองคำสุดท้าย เสียงของเธอเย็นชาลงทันที หนักหน่วงเหมือนก้อนหินที่ตกลงมาทับหัวใจของภวัต

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแต่มองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

แพรวาเห็นสายตาของทั้งคู่เช่นนี้ โกรธจนเกือบจะกัดฟันแตก รีบเดินเข้าไปข้างหน้า จับแขนของภวัต แล้วทำหน้าเศร้าโศกแต่เข้าใจดี พูดว่า "ช่างเถอะภวัต พ...