บทที่ 105 หนีไม่รอด

"เย็นนี้เคลียร์คิวให้ว่างด้วย"

เสียงทุ้มเอ่ยแทรกขึ้นมาดื้อๆ ก่อนที่เธอจะทันได้กล่าวลาจบประโยค

ข้าวหอมชะงักมือที่กำลังจะพับหน้าจอแล็ปท็อป หันขวับมามองคนออกคำสั่ง

"ดิฉันเลิกงานห้าโมงเย็นค่ะ หลังจากนั้นคือเวลาส่วนตัว ซึ่งดิฉันมีนัดแล้ว"

"นัดกับใคร... เพื่อนที่ชื่อมะปราง หรือนัดกับดินแดน"

ภามหรี่ตาลง น้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ