บทที่ 108 สงครามประสาทบนโต๊ะกระจก

เช้าวันรุ่งขึ้น

แปดโมงสี่สิบห้านาที ข้าวหอมก้าวออกจากลิฟต์มายังชั้นล็อบบี้ด้วยชุดสูทกางเกงสีครีมดูทะมัดทะแมง หญิงสาวตั้งใจลงมาก่อนเวลานัดสิบห้านาที เพื่อไม่ให้คนเผด็จการมีข้ออ้างขึ้นไปตามเธอถึงห้องพักตามที่ขู่ไว้

ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตูลิฟต์ สายตาก็ปะทะเข้ากับร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มที่ยืนล้วงกระเ...