บทที่ 119 ปล่อยมือเพื่อเริ่มต้นใหม่ 

บรรยากาศภายในรถสปอร์ตคันหรูที่จอดสนิทอยู่ในลานจอดรถของโรงพยาบาลเงียบสงัดจนน่าอึดอัด ดินแดนทิ้งแผ่นหลังพิงเบาะหนังอย่างหมดแรง สองมือหนากำพวงมาลัยแน่นจนข้อขาว นัยน์ตาที่เคยทอประกายอบอุ่นและมั่นใจบัดนี้เหม่อลอยออกไปอย่างไร้จุดหมาย

เขาแพ้แล้ว... แพ้อย่างราบคาบโดยที่ไม่มีโอกาสได้ลงสนามด้วยซ้ำ

มะปรางนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ