บทที่ 90 คำขาดของคนแปลกหน้า

ข้าวหอมตวาดเสียงสั่น พยายามมองหาทางหนี แต่เขากลับก้าวเข้ามาประชิด กางแขนทั้งสองข้างค้ำกับขอบอ่างล้างมือ กักขังเธอไว้ในวงแขนแกร่งอย่างสมบูรณ์แบบ

"ทำไมจะเข้าไม่ได้ ในเมื่อตึกนี้มันเป็นของฉัน!"

ภามตอกกลับเสียงกร้าว ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน ความหึงหวงที่ถูกสุมไฟมาจากกลางโต๊ะประ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ