บทที่ 11 ระวังคนนี้

“พี่ธามเขาก็พูดไปเรื่อยแหละค่ะพี่เจได ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่อย่าโมโหไปเลยนะคะ เจด้าสัญญาเลยค่ะว่าเจด้าจะไม่ยุ่งกับเพื่อนพี่แม้แค่คนเดียว” เจนลดารีบตอบไปแล้วก็รับปากพี่ชายของเธอไปแบบเอาตัวรอดไปก่อน ไม่งั้นวันนี้เธอซวยแน่ๆ

“อืม…ถ้าเราทำได้มันก็ดี ไอ้พวกนี้น่ะมันเป็นเสือผู้หญิงกันทั้งนั้น…อย่าได้คิดไปยุ่งกับพวกมันเชียวล่ะ..ไม่งั้นอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน พวกแกก็เหมือนกัน ถ้าอยากมีฉันเป็นเพื่อนก็อย่ายุ่งกับน้องสาวของฉัน” เจไดพูดไปแบบจริงจังทั้งกับน้องสาวและเพื่อนๆของเขา เพราะพวกมันแต่ล่ะคนนิสัยยังไงเขารู้ดี เขาไม่มีทางรับได้แน่ถ้ามีหนึ่งในนี้มาเป็นแฟนของน้องสาวน่ะ

“เออๆ แกหวงน้องขนาดนี้พวกฉันไม่ยุ่งแน่นอน ต่อให้น้องสาวแกจะสวยเซ็กส์เอ็กซ์อึ๋มแค่ไหนก็เถอะ ขอบายว่ะ…” บอมรีบพูดตอบไป เพราะแค่นี้มันก็เล่นเอาเขาไปไม่เป็นแล้ว

“แกจะโดนก็เพราะปากแกนี่แหละ…พรึบ…ใส่เอาไว้ แล้วก็กลับบ้านได้แล้ว เราเองก็ด้วยแบมบี้..กลับ” เจไดพูดไปก็เอาเสื้อคลุมให้น้องสาวของเขา แล้วเขาก็หันไปบอกสองสาวให้กลับทันที

“ขอเจด้าสนุกต่ออีกสักหน่อยไม่ได้เหรอคะ นานๆเจด้าจะด้มาเที่ยวทีนึง…” เจนลดาพูดขอร้องพี่ชายไปพร้อมกับทำหน้าอ้อนวอนออกไป

“พี่ชายเธอเขาจะพาเธอกลับก็กลับไปซะ ไม่ต้องมาป่วนให้พวกฉันเดือดร้อน…เจได รีบพาน้องสาวแกกลับไปได้แล้วไป เห็นแล้วรำคาญตาว่ะ…” ธามไทพูดไปอย่างอดไม่ได้ เพราะขนาดพี่เธอหวงขนาดนี้แล้ว เธอยังจะขอแรดต่ออีก

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ธามล่ะคะ…รำคาญก็ไปไกลๆสิคะ” เจนลดาพูดตอกกลับไปมองหน้าเขาแบบค้อนๆ

“เจด้า อย่าเสียมารยาทกับเพื่อนพี่ ไป…กลับได้แล้ว..” เจไดพูดไปก็จับมือของน้องสาวเดินออกไปทันที แล้วแบมบี้ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รีบเดินตามทั้งสองออกไปทันที

“ไม่คิดเลยว่ะว่าเจไดมันจะหวงน้องสาวมันขนาดนี้ แม่ง…เกือบไปแล้วเชียว…” บอมพูดไปแบบโล่งใจที่ไม่ได้หลอกฟันน้องสาวเพื่อน ไม่งั้นเขาเละแน่ๆ

“ไงล่ะ ทีนี้เวลาจะหื่นใส่ใครก็ดูตาม้าตาเรือบ้าง…โชคดีนะที่เจไดมันไม่ต่อยแกน่ะ ต่อไปอย่าเชียวนะโว้ย…” ชินพูดไปแบบเตือนๆเพื่อนหนุ่ม

“ไม่เอาแล้วโว้ย….เมื่อกี้เห็นธามมันไม่ได้สนใจน้องเขา ฉันก็เลยจะเสียบ ที่ไหนได้ล่ะ เกือบจะตอเข้าให้ นี่แกรู้หรือเปล่าวะธาม แกถึงได้ไม่สนใจน้องเขาน่ะ” บอมเอ่ยถามไปอย่างอยากรู้

“ฉันก็พึ่งรู้พร้อมกับพวกแกนี่แหละ ดีแล้วที่ยัยโก๊ะนี่เป็นน้องสาวของเจไดมันน่ะ ถ้ายัยนี่มายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก ฉันจะได้ให้มันจัดการน้องสาวมัน” ธามไทพูดบอกไปเพราะเขาคิดว่านี่คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เขาจะเจอกับเจนลดาแน่ๆ

“เจไดมันสั่งเสียงเข้มแบบนั้นแกคิดว่าน้องเขายังจะกล้ามายุ่งกับพวกเราอีกเหรอวะ…” มาร์ชพูดออกไป

“ก็ไม่แน่นะโว้ย แกไม่เห็นน้องเขารุกไอ้ธามมันหรือไงวะ เอาเรื่องอยู่นะ ถ้าน้องเขามารุกแกอีก แกจะทำยังไงวะธาม…” ชินพูดเสริมไปตามความคิดของเขา

“ฉันไม่อยากจะเสียเพื่อนเพราะยัยโก๊ะนี่หรอกนะ…ในเมื่อเป็นน้องสาวของเจไดมัน ฉันก็ไม่ยุ่งด้วยหรอก ต่อให้ยัยนั่นมาแก้ผ้าต่อหน้าฉันก็ไม่มีวันสนใจ….” ธามไทพูดบอกไปแบบมาดมั่น เพราะเขาไม่อยากจะมีปัญหากับเพื่อนหนุ่ม เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันคิดจะคบหรือจริงจังกับใครอยู่แล้ว

“หึๆ ฉันเชื่อว่าแกทำได้ เพราะแกมันด้านชาอยู่แล้ว…” มาร์ชพูดไปแบบเชื่อว่าเพื่อนของเขาห้ามใจได้แน่ เพราะมันโดนสาวๆยั่วยวนแก้ผ้ากับมันมาตั้งเท่าไหร่ล่ะ มันยังไม่สนใจเลย

จากนั้นพวกหนุ่มๆก็ดื่มกันต่อตามประสาแล้วก็มีพวกรุ่นน้องแวะเวียนกันเข้ามาชนแก้วกับพวกเขา จนพวกหนุ่มๆนั้นเมาจนกลับบ้านไม่ไหว ต้องพักที่คลับของพี่ชายธามไทกันเลยทีเดียว เพราะที่นี่มีห้องพักรับรองสำหรับแจกระดับวีไอพีอยู่แล้ว

ด้านเจนลดาพอถูกพี่ชายลากออกมาแล้วเธอก็เอารถให้เพื่อนสาวขับกลับไป แล้วเธอก็กลับมากับพี่ชายพร้อมกับโดนบ่นมาตลอดทางกลับบ้านเลย ที่เธอไปใกล้ชิดและปล่อยให้เพื่อนของพี่ชายนั่งลวนลามแบบนั้น มันก็ทำให้เธอรู้เลยว่าพี่ชายเธอไม่ปลื้มแน่ๆถ้ารู้ว่าเธอจ้องที่จะกินธามไทเพื่อนในกลุ่มของเขาอยู่

“เพื่อนของพี่แต่ล่ะคนเขาไม่ดีกันขนาดที่พี่ต้องมาสั่งห้ามเจด้าแบบนี้เลยเหรอคะถามจริง” เจนลดาเอ่ยถมไปแบบอยากรู้ เพราะดูเหมือนว่าพี่ชายเธอไม่ยอมรับเลย

“อืม…พวกมันแต่ล่ะคนน่ะถ้าคบในฐานะเพื่อนหรือรุ่นพี่ก็ถือว่าเป็นคนดีคนหนึ่งกันเลย แต่ว่าถ้าคบในทางชู้สาวล่ะก็ พวกนั้นน่ะร้ายกาจมาก…เราเห็นพี่ควงผู้หญิงยังไง พวกนั้นมันก็แบบนี้แหละ ไม่คิดจะมีใครจริงๆจังหรอก เพราะฉะนั้นเราก็อยู่ให้ห่างเอาไว้ โดยเฉพาะไอ้บอม ไอ้นี่มันหื่นแล้วก็หน้าหม้อมาก…” เจไดพูดบอกไปแบบเตือนๆน้องสาว

“อ่อค่ะ…เจด้าเข้าใจแล้วค่ะ พี่ลองเรียบเรียงให้เจด้ารู้หน่อยสิคะว่าเพื่อนพี่กลุ่มนี้น่ะ ใครดีไม่ดียังไงบ้าง ถ้าเจอครั้งต่อไปเจด้าจะได้รับมือถูกไงคะถ้าพี่ๆเขามายุ่งกับเจด้าน่ะ” เจนลดาแกล้งถามพี่ชายไปแบบอยากรู้นิสัยของธามไท เธอเลยถามไปแบบอ้อมเลย มันต้องได้รู้เรื่องเขาหน่อยล่ะน่า

“เฮ้อ…ทางที่ดีไม่ต้องอยากจะไปยุ่งหรือรู้จักกับพวกมันหรอก แต่วันนี้เราก็รู้จักพวกมันแล้ว งั้นพี่จะเรียบเรียงให้ว่าใครคบได้ไม่ได้ ไอ้บอมนี่ตัดไปเลยคนแรก ไอ้นี่คบไม่ได้เพราะมันเจ้าเล่ห์ไว้ใจไม่ได้ ส่วนไอ้คนที่ชื่อมาร์ชน่ะก็พอจะคบได้ มันก็นิสัยคล้ายๆพี่นี่แหละ กึ่งดีกึ่งเลวขึ้นอยู่กับเรื่องที่เจอ ส่วนไอ้ชินนี่คงจะดีที่สุดในกลุ่มแล้วล่ะ มันเป็นผู้ชายสุภาพอ่อนโยน ไอ้คนนี้ไว้ใจได้” เจไดพูดบอกไปอย่างอธิบายลักษณเพื่อนของเขาให้น้องสาวฟัง

“แล้วอีกคนล่ะคะ ที่หน้าตาหล่อๆโอปป้าหน่อยๆน่ะค่ะ” เจนลดาแกล้งถามไป เมื่อพี่ชายไม่เอ่ยถึงธามไทเลย จนเธอต้องถามขึ้นเอง

“ไอ้ธามน่ะเหรอ ไอ้คนนี้แหละร้ายเงียบ ทั้งกวนตีนทั้งปากร้ายยกให้มันคนนี้เลย…ทั้งกลุ่มน่ะมีมันนี่แหละที่สาวๆตีกันแย่งมันไว้เว้นวันน่ะ…แต่มันก็พอไว้ใจได้เพราะมันคงไม่สนใจอะไรเราหรอก…คนที่เราควรหลีกเลยคือไอ้บอม…เข้าใจไหม…” เจไดพูดไปอย่างรู้เลยว่าน้องสาวของเธอไม่ทางที่เพื่อนหนุ่มชอบอยู่แล้ว ดังนั้นเขาเลยไม่กังวล

“เข้าใจค่ะ แต่เจด้าสวยน่ารักแล้วก็เซ็กซี่แบบนี้ พี่แน่ใจได้ยังไงคะว่าเพื่อนพี่จะไม่สนใจเจด้าน่ะ” เจนลดาตอบไปก็อดที่จะถามพี่ชายไม่ได้

“เรานี่ก็หลงตัวเองเหมือนกันนะเจด้า…แค่เราเป็นน้องสาวของพี่ เราก็หมดความน่าสนใจสำหรับเพื่อนพี่แล้วล่ะ…ดังนั้นเราจะสวยแค่ไหนมันก็ไม่มีผลหรอก ถ้าอยากจะมีแฟนพี่ไม่ได้ห้าม แต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้ รอให้เราโตอีกหน่อยแล้วค่อยมี…ไม่ต้องไปรีบ” เจไดพูดบอกไป เพราะเขาเชื่อว่าเพื่อนของเขาไม่กล้ามายุ่งกับน้องสาวของเขาแน่ มีก็แต่ไอ้บอมนั่นแหละที่มันจกล้า เพราะมันหน้าหม้อ

“ค่ะ…นับวันจากพี่จะกลายเป็นพ่ออีกคนของเจด้าแล้วนะคะรู้ตัวไหม…เฮ้อ…อยากจะแรดทั้งทีดันโดนพี่ชายตัวเองคุมกำเนิดซะงั้น…” เจนลดาพูดประชดไปอย่างอดไม่ได้

“พี่รักพี่ห่วงเราหรอกพี่ถึงได้เป็นแบบนี้ เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง พี่ก็ไม่อยากจะให้ใครมาทำให้เราเสียใจ…เพราะฉะนั้นตั้งใจของเราไปซะ เรื่องอื่นอย่าพึ่งรีบ” เจไดพูดบอกไปอย่างต้องการให้น้องสาวเข้าใจ

“ค่ะ เจด้าเข้าใจแล้วค่ะ…” เจนลดาพูดตอบไปแล้วถอนหายใจออกมาทันที เพราะพี่ชายของเธอคือหวงเธอเหมือนพ่อไม่มีผิดเลย ดูท่าการที่เธอจะมีแฟนสักคนคงเป็นเรื่องยากแล้วล่ะ