บทที่ 72 เพื่อนเล่นเพื่อน 18+

“พี่ธามไปตั้งสองสามอาทิตย์เลยนะคะ จะไม่ทันคิดถึงยังไงล่ะคะ…ปกติเจอหน้ากันทุกวัน ถ้าไม่ได้เจอมันก็อดคิดถึงไม่ได้นิคะ” เจนลดาพูดไปแล้วก็ทำหน้าเศร้าๆออกมา จนธามไทมองเธอแล้วก็พยายามทำหน้านิ่งๆออกไป ก่อนจะแลสายตาไปมองพี่ชายแบบดุๆ แต่พี่ชายเขากลับยิ้มตอบมาแบบกวนๆอีก

“ไว้พี่จะโทรหาเราบ่อยๆ….เราน่ะไม่ต้องค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ